Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Ανακοίνωση - κάλεσμα στην πανεργατική απεργία 14/12


ΑΠΕΡΓΙΑ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΗ: 
ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΜΑΣ!
ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ επιδιώκει ακόμα πιο επιθετικά να κλείσει άμεσα όλα τα προαπαιτούμενα της 3ης αξιολόγησης σε βάρος των εργαζόμενων και της κοινωνίας. Υλοποιεί το αντιδραστικό σχέδιο των μνημονίων, των συνολικών σχεδίων ανάταξης των κερδών του κεφαλαίου, της ΕΕ και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην ευρύτερη περιοχή.

Κυρίως όμως πιστώνεται με μια ακόμα «επιτυχία», καταφέρνοντας να δώσει ξεχωριστό νόημα στην καθιερωμένη 24ωρη απεργία που προκηρύσσει η ΓΣΕΕ κάθε Δεκέμβριο ενόψει της ψήφισης του Προϋπολογισμού – που υπό άλλες συνθήκες θα φαινόταν (και πιθανότατα θα ήταν) εθιμοτυπική και διεκπεραιωτική. Η απόπειρα επιβολής ρύθμισης (ως συνήθως με τη μορφή τροπολογίας σε άσχετο νομοσχέδιο) που θα βάζει σοβαρά εμπόδια στο δικαίωμα της απεργίας για τις πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις έρχεται να διαλύσει και τις τελευταίες αυταπάτες. Όχι ως προς τη φύση και το ρόλο της σημερινής κυβέρνησης (δεν πιστεύουμε ότι υπάρχουν και πολλοί που θεωρούν ακόμα ότι διαφέρει κάπου ουσιωδώς από τις προηγούμενες), αλλά κυρίως ως προς τις ψευδαισθήσεις για τον προσωρινό χαρακτήρα των μνημονίων και για τις ελπίδες για ανάκαμψη και επιστροφή στην κανονικότητα μέσω της «ανάπτυξης». 

Ο περιορισμός του δικαιώματος στην απεργία δεν έρχεται ως αντίδραση σε μια έξαρση κινητοποιήσεων, ίσα-ίσα είναι κοινός τόπος ότι το συνδικαλιστικό κίνημα, με κύρια ευθύνη της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής ηγεσίας, βρίσκεται σε ύφεση αναντίστοιχη των απαιτήσεων των καιρών. Η ρύθμιση αυτή έρχεται για να θωρακίσει το κεφάλαιο στο διηνεκές απέναντι στις ενδεχόμενες μελλοντικές απόπειρες αντίστασης των εργαζομένων, ακριβώς επειδή ο εργασιακός μεσαίωνας των μνημονίων έχει έρθει για να μείνει· είναι πλέον η νέα κανονικότητα. Οι ίδιοι αποδεικνύουν ότι – σε αντίθεση με διάφορα που κατά καιρούς κυκλοφορούσαν και στους χώρους μας ότι η απεργία δεν ενοχλεί τον εργοδότη - η απεργία είναι ένα όπλο στα χέρια των εργαζόμενων που απειλεί πραγματικά τα σχέδιά τους και θέλουν να μας το αφαιρέσουν.

Το τι σημαίνει αυτή η νέα κανονικότητα για τους εργαζόμενους στις τράπεζες, όπου η εργοδοτική τρομοκρατία πλέον βασιλεύει κανονικά, είναι παραπάνω από εμφανής:
·       Απολύσεις. Με ένα ευνοϊκό για αυτές νομοθετικό πλαίσιο, οι τράπεζες στο όνομα της «αναδιάρθρωσης», της «εξυγίανσης» ή της «μείωσης του λειτουργικού κόστους» (ανέκαθεν οι πλέον απάνθρωπες πρακτικές καλύπτονταν πίσω από εύηχους όρους) έχουν ουσιαστικά προαναγγείλει την αποχώρηση τουλάχιστον 10.000 ακόμα τραπεζοϋπαλλήλων. Καθώς η δεξαμενή των εθελουσιών έχει στερέψει, οι μέθοδοι που θα χρησιμοποιηθούν για να επιτευχθεί ο στόχος αναμένεται να είναι πολύ λιγότερο συναινετικές και πολύ περισσότερο βίαιες.
·       Αλλαγή εργασιακών σχέσεων. Με την εκχώρηση εργασιών στις τράπεζες να μην περιορίζεται πλέον στις «βοηθητικές» λειτουργίες (φύλαξη, διεκπεραίωση, καθαρισμός, κέντρα τηλεφωνικής εξυπηρέτησης) αλλά να περνά και στον πυρήνα των τραπεζικών εργασιών (διαχείριση κόκκινων δανείων), θα εξαπλωθούν περαιτέρω οι ελαστικές μορφές εργασίας (εργολαβίες, ενοικιαζόμενοι, μπλοκάκια) και θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο ο διαχωρισμός των εργαζομένων στις τράπεζες σε πολλαπλές ταχύτητες, και με τη μεγάλη πλειοψηφία τους να μην απολαμβάνει κανένα από τα όποια ευεργετήματα από κανονισμούς, συλλογικές συμβάσεις κτλ.
·       Εντατικοποίηση της εργασίας. Πρόθεση των τραπεζών διαφαίνεται να είναι ο πλήρης διαχωρισμός ανάμεσα στο κομμάτι της πώλησης και αυτό της διαχείρισης, κρατώντας υπό την άμεση εποπτεία τους μόνο το πρώτο. Ακόμα και για τους εργαζόμενους στον τομέα αυτό – που θα είναι οι «τυχεροί» που θα εξακολουθούν να διατηρούν επίσημα την ιδιότητα του τραπεζοϋπάλληλου – τα πράγματα μόνο ρόδινα δεν πρόκειται να είναι. Η πίεση για την επίτευξη –ανέφικτων κατά κανόνα- στόχων θα συμπαρασύρει προς τα κάτω τόσο τις αμοιβές (μέσω της σύνδεσης μισθοδοσίας με στοχοθεσία) όσο και τις συνθήκες εργασίας. Ήδη ζούμε σε όλες τις τράπεζες καθεστώς απίστευτης πίεσης – εκβιασμών για να πιάνουμε τους στόχους ειδικά πωλώντας τραπεζοασφαλιστικά προϊόντα, ενώ το 37ωρο πλέον δεν τηρείται σχεδόν πουθενά.
·       Διάλυση του κοινωνικού χαρακτήρα της ασφάλισης. Με τα τελευταία απομεινάρια των ασφαλιστικών ταμείων των τραπεζοϋπαλλήλων που εξασφάλιζαν κάποιες παροχές επικούρησης ή εφάπαξ στους εργαζόμενους (ΛΕΠΕΤΕ, ΤΑΠΙΛΤΑΤ, ΛΑΚ κτλ) να μπαίνουν στο στόχαστρο, η προοπτική προδιαγράφεται ζοφερή. Μία κύρια σύνταξη που θα θυμίζει προνοιακό επίδομα θα συμπληρώνεται από μια επαγγελματική/ιδιωτική ασφάλιση, κάτι που για τους εργαζόμενους θα σημαίνει περισσότερες εισφορές, λιγότερες παροχές και καμία απολύτως εγγύηση. 

Και βέβαια το «μενού» στα πλαίσια της γ αξιολόγησης έχει ακόμα ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και δώρα στις τράπεζες με τις λαϊκές κατοικίες, ιδιωτικοποίησεις (μέσα μαζικής μεταφαοράς), ξεπούλημα της ΔΕΗ, αλλαγή ακόμα και της αποζημίωσης σε εργατικό ατύχημα πάντα προς όφελος των εργοδοτών, και πολλά άλλα που αφορούν ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ και μας πάνε όλο πιο κοντά στον πάτο.

Απέναντι σε αυτή την προοπτική δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να απεργήσουμε την Πέμπτη και θα κληθούμε να το ξανακάνουμε στο μέλλον. Προφανώς και δεν πρέπει να μας εφησυχάζει το προσωρινό πάγωμα στην επιβολή της συγκεκριμένης αντιαπεργιακής διάταξης. Η μεθόδευση είναι πλέον παραπάνω από γνώριμη. Ξεκινά με μια προκαταρκτική φημολογία, συνεχίζεται με τροχιοδεικτικές βολές που μετρούν τις πρώτες αντιδράσεις, αποσύρεται για να επακολουθήσει «διάλογος» και τελικά επανέρχεται για να ψηφιστεί από τον κυβερνητικό λόχο. Στην περίπτωση αυτή δε, δεδομένη πρέπει να θεωρείται και η υπερψήφιση από τη μνημονιακή αντιπολίτευση (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ κλπ) καθώς το φιλελεύθερο μένος είναι πολύ ισχυρότερο του αντιπολιτευτικού. 

Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία θα βγάλει την υποχρέωση με ένα χαρτοπόλεμο ηχηρών μεν πλην απολύτως ανώδυνων ανακοινώσεων και μετά θα προσαρμοστεί στη νέα κατάσταση. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο τελευταίο ΓΣ της ΟΤΟΕ ενώ τέθηκε από πλευράς μας το θέμα δεν πάρθηκε καμιά απόφαση, ΓΣΕΕ και ΟΤΟΕ δεν πήραν καμιά πρωτοβουλία ούτε όταν κατατέθηκε αιφνιδιαστικά η τροπολογία, η θέση της ΟΤΟΕ για τις απολύσεις είναι η δημιουργία ταμείου για τους απολυμένους, ακολουθούν γραμμή ήττας και υποταγής, γραμμή συνδιαλλαγής με την εργοδοσία και εργασιακής ειρήνης, στάση αναμονής των κυβερνητικών πρωτοβουλιών. Συνεπώς δεν είναι τυχαίο ότι οι αντιαπεργιακές ρυθμίσεις αφορούν αποκλειστικά τα πρωτοβάθμια σωματεία και όχι τις όποιες κινητοποιήσεις των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ομοσπονδιών όπου το πλαίσιο είναι απολύτως ελεγχόμενο. Μόνο αποστροφή μας δημιουργούν πλέον οι εργοδοτικοί και κρατικοί συνδικαλιστές, που λειτουργούν προς όφελος των κυβερνώντων και αρχόντων σε επίπεδο λόγων και πράξεων, είναι απέναντί μας και πρέπει να τους πολεμήσουμε παίρνοντας στα χέρια μας τα συνδικάτα. 

Το βάρος λοιπόν για να αποτρέψουμε την πορεία αυτή πέφτει σε εμάς και δεν θα μπορούσε άλλωστε να γίνει κι αλλιώς. Όλοι ξέρουμε ότι με μια 24ωρη απεργία δεν πετυχαίνουμε και πολλά, όμως όλοι ξέρουμε ότι όταν γίνονται όλα αυτά και δεν απαντάμε καν με μια 24ωρη απεργία καταρχήν αλλά σκύβουμε το κεφάλι και πάμε για δουλειά, έτσι τους ανοίγουμε την όρεξη να μας αφαιρέσουν ακόμη και το δικαίωμα στην απεργία και δίνουμε πάτημα στα άθλια κυβερνητικά παπαγαλάκια να λένε ότι «δεν φταίει ο νόμος, αλλά οι εργαζόμενοι που δεν απεργούν!». Όλοι ξέρουμε ότι στον κλάδο των τραπεζών, τους πονάει πολύ η συμμετοχή ακόμα και σε μια μέρα απεργία, να μη δουλέψουν οι τράπεζες για μια μέρα ή και για λίγες ώρες, να σηκώσουμε κεφάλι όλοι οι εργαζόμενοι, νέοι και παλιοί, απέναντι στην τρομοκρατία που επικρατεί αυτήν την περίοδο στους χώρους δουλειάς.

Με τους αγώνες που έδωσαν προηγούμενες γενιές εργαζομένων, κατακτήθηκαν αυτές οι ελάχιστες εγγυήσεις στην εργατική νομοθεσία που ξηλώνονται σήμερα. Είναι δική μας υπόθεση να τις κατακτήσουμε και πάλι, χτίζοντας ένα καινούριο κίνημα στηριγμένο σε ταξική βάση. Ένα εργατικό κίνημα σύγκρουσης, γενικών συνελεύσεων, με δυναμικούς ανυποχώρητους αγώνες στα χέρια των εργαζόμενων. Για να πάρουμε πίσω όσα έχουμε χάσει. Να έχουμε αξιοπρεπείς μισθούς, αξιοπρεπή κοινωνική ασφάλιση (σύνταξη και υγεία), σταθερή δουλειά και όχι δουλεία ειδικά για τη νέα γενιά, ανθρώπινα ωράρια και ελεύθερο χρόνο, δημόσια αγαθά για μας και τα παιδιά μας, δημοκρατικά δικαιώματα και όχι συνεχή καταστολή. Ας γίνουμε ξανά επικίνδυνοι για τα συμφέροντα του κεφαλαίου και των υπηρετών του. 

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ, 
10.30 ΜΟΥΣΕΙΟ


Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Ανακοίνωση για τα κόκκινα δάνεια και τους πλειστηριασμούς


 

Η πολιτική των τραπεζών για τα κόκκινα δάνεια και τους πλειστηριασμούς
στρέφεται ενάντια στο λαό και τους εργαζόμενους!

Ενόψει της 3ης αξιολόγησης κυβέρνηση και «θεσμοί» βρίσκονται σε διαδικασία «διαπραγμάτευσης» νέου πακέτου αντιλαϊκών – αντεργατικών  μέτρων. Την ίδια στιγμή εντείνονται οι πιέσεις από ΤτΕ, ΕΚΤ, SSM,  για άμεση εφαρμογή των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών και η κυβέρνηση ανακοινώνει ότι θα ξεκινήσουν τέλη Νοέμβρη.
Ο Καραμούζης (πρόεδρος της ΕΕΤ και της EFG) μιλώντας σε εκδήλωση στο Λονδίνο υπογραμμίζει ότι «είναι κρίσιμο να πραγματοποιηθούν απρόσκοπτα οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, καθώς μέσω αυτών αποθαρρύνονται οι στρατηγικοί κακοπληρωτές, η διαδικασία είναι διαφανής, το κυριότερο όμως,  βελτιώνεται η αξία ρευστοποίησης των διαθέσιμων εξασφαλίσεων αντανακλώντας τα επίπεδα των προβλέψεων που έχουν σχηματιστεί για τα NPEs».Ο Μητράκος (υποδιοικητής της ΤτΕ) κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην ετήσια σύνοδο του ΔΝΤ  στην Ουάσιγκτον δήλωσε: «Διαθέτουμε το πιο λεπτομερές πλαίσιο της διαχείρισης δραστηριότητας για την πώληση δανείων σε ευρωπαϊκό επίπεδο» επισημαίνοντας ότι «δεν θα κλείσει η αξιολόγηση  αν δεν ενεργοποιηθεί η διαδικασία των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών
Είναι γεγονός λοιπόν ότι  αυτός ο σχεδιασμός αρπαγής της λαϊκής περιουσίας και κατοικίας από το κεφάλαιο και τα κοράκια του αποτελεί μνημονιακή απαίτηση, και δέσμευση που συμπεριλαμβάνεται στα  πλάνα αναδιάρθρωσης των τραπεζών. Αν ισχύει ότι οι τράπεζες απαιτούν, και όλως περιέργως συμφωνούν οι δανειστές, να αλλάξει ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας ώστε να ευνοηθούν οι τράπεζες και να εισπράττουν τουλάχιστον το 75%-85% του ποσού που «πιάνει» ένα ακίνητο στον πλειστηριασμό, αντί 65% που ισχύει σήμερα, συρρικνώνοντας περαιτέρω το δικαίωμα του Δημοσίου, των Ασφαλιστικών μας Ταμείων και τέλος τις απαιτήσεις των εργαζομένων που και σήμερα περιορίζονται σε μόλις το 25% του προϊόντος των πλειστηριασμών, αυτό θα συνιστά άλλη μια πρόκληση ενάντια στον εργαζόμενο λαό.
Οι τράπεζες λοιπόν, παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο σε αξία μέρος των κόκκινων δανείων τους αφορούν χρηματοδοτήσεις μεγάλων επιχειρήσεων, με σκανδαλώδεις όρους και συμβάσεις (χαμηλά επιτόκια και χωρίς επαρκείς εξασφαλίσεις) σε πλήρη διαπλοκή με το πολιτικό σύστημα και κυρίαρχες μερίδες του επιχειρηματικού κεφαλαίου (μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα που ξεπερνούν τα 100 δις για το σύνολο των Τραπεζών), σήμερα στοχοποιούν  και βγάζουν στο σφυρί τη λαϊκή περιουσία και κατοικία των μισθωτών, συνταξιούχων, αυτοαπασχολούμενων για να «φτιάξουν» τους ισολογισμούς τους και να ξανακερδίσουν στο μέλλον από τη διαχείριση των πλειστηριασμένων ακινήτων.
Επίσης προχωρούν και σε πωλήσεις δανείων. Την αρχή έκανε η EFG με πώληση πακέτου 1,5δις (από τα οποία τα 880εκ είχαν διαγραφεί από τα βιβλία της) στο 3% της αξίας τους (πήρε δηλ. 45εκ) και ακολουθούν η ΕΤΕ με 3δις, η ALPHA με 1,5δις και η Πειραιώς με 3δις. Ξεκίνησαν δηλαδή πουλώντας καταναλωτικά δάνεια σε πακέτα, που αφορούν μικρά ποσά και μεγάλο κομμάτι του λαού. Όμως, οι στρατηγικοί κακοπληρωτές παραμένουν οι μεγάλοι επιχειρηματίες, εργολάβοι, εφοπλιστές, ξενοδόχοι, που πήραν δάνεια εκατομμύρια και καταφέρνουν σήμερα συγκεκαλυμένες διαγραφές δανείων μέσω της διαπλοκής με τραπεζικά στελέχη και κομματικά γραφεία. Αυτή είναι η ταξική πολιτική των τραπεζών.
Είναι σκανδαλώδης και προκλητική η πολιτική των τραπεζών που ζούμε καθημερινά στο χώρο μας: στους φτωχούς δανειολήπτες που έχουν πληρώσει για χρόνια τόκους, και σήμερα χάνουν τη σύνταξη ή το μισθό τους, τους ανέργους, τους χαμηλόμισθους κλπ, τους ταλαιπωρούν και τους αρνούνται οποιαδήποτε διευκόλυνση ή  έκπτωση, και με ληστρικές ρυθμίσεις απειλούν να βγάλουν τα σπίτια τους στο σφυρί για λίγες χιλιάδες ευρώ. Και από την άλλη, όλες οι τράπεζες δίνουν τσάμπα και σε εξευτελιστική τιμή (3%, 7% κλπ) πακέτα δανείων σε μεγάλα funds, ελληνικά και ξένα,  που θα κερδοσκοπήσουν ασύστολα.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι με κάθε πώληση πακέτου δανείων στα funds, οι Τράπεζες έχουν γράψει και γράφουν ζημιές που πρέπει να καλύψουν στην κεφαλαιακή τους επάρκεια και οι οποίες «ροκανίζουν» τα κεφάλαια που έχουν ήδη λάβει από τους φορολογούμενους. Παράλληλα, μέσα από τα funds στα οποία τα πωλούν, κερδίζουν πάλι οι ίδιοι κύκλοι συμφερόντων και πολλά Στελέχη, που αφού πρώτα έλαβαν παχυλές αποζημιώσεις εθελουσίων εξόδων από τις Τράπεζες, έχουν σπεύσει να στελεχώσουν τις εν λόγω εταιρείες διαχείρισης. Μας τα παίρνουν διπλά δηλαδήΑπό τη μια από την στήριξη που παρείχαμε στις Τράπεζες μέσω της φορολογίας μας που πήγε στις ανακεφαλαιοποιήσεις, από την άλλη εκποιώντας την ακίνητη περιουσία του λαού, η οποία τελικά πλουτίζει μόνο τις τσέπες τους.
Πρέπει επιπλέον να τονίσουμε ότι σήμερα δεν υπάρχει καμιά ουσιαστική προστασία της πρώτης κατοικίας.  Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρά τις επικοινωνιακές προσπάθειες που κάνει, με το 3ο και 4ο μνημόνιο ψήφισε όλο το απαραίτητο νομικό υπόβαθρο που απαιτούσαν τραπεζίτες, ΕΕ και ΔΝΤ για να επιτευχθούν οι απαιτούμενοι στόχοι των πλάνων αναδιάρθρωσης (νομική ασυλία τραπεζικών στελεχών, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, εταιρείες διαχείρισης κλπ).
Οι τράπεζες και τα υπόλοιπα κοράκια καίγονται να προχωρήσουν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, και τους έχει κοστίσει το γεγονός ότι τους τελευταίους μήνες έχει αναπτυχθεί ένα μαζικό και μαχητικό κίνημα που στηρίζεται από κινήσεις γειτονιάς, συντονισμούς συλλογικοτήτων, επιτροπές αγώνα, σωματεία, φοιτητικούς συλλόγους κλπ, που δίνει μάχη κατά των πλειστηριασμών σε όλη την Ελλάδα, παρά την επιχείρηση συκοφάντησης και απαξίωσής  του από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, και παρά την αστυνομική δίωξη , και καταστολή πολλές φορές των μελών του.
Η ΟΤΟΕ και οι πρωτοβάθμιοι σύλλογοι αρνούνται μέχρι τώρα πεισματικά να πάρουν θέση υπέρ της κοινωνίας και τάσσονται με το πλευρό των τραπεζιτών. Οι εργοδοτικές και κυβερνητικές δυνάμεις, ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν την πλειοψηφία κρατούν φιλοεργοδοτική στάση και μας στοχοποιούν στην κοινωνία. Έχουν τη δυνατότητα να καταγγείλουν στοιχεία να καλέσουν τους συναδέλφους στις υπηρεσίες δανείων να ορθώσουν ανάστημα και να δείξουν ανυπακοή, να αποκαλύψουν όσα νόμιμα και παράνομα, αλλά σίγουρα ανήθικα, κάνουν οι τράπεζες. Δυστυχώς, όλες οι συνδικαλιστικές παρατάξεις σιωπούν και η ευθύνη και των αγωνιστικών δυνάμεων είναι μεγάλη απέναντι στην υπόλοιπη τάξη.
Οι τραπεζοϋπάλληλοι παίρνουμε θέση στο πλευρό των ανέργων, συνταξιούχων, χαμηλόμισθων που όλα τα τελευταία χρόνια έχουν πληρώσει τα 250δις των τραπεζών. Είναι οι οικογένειές μας, οι φίλοι μας, οι συνάδελφοί μας, οι συνταξιούχοι τραπεζοϋπάλληλοι, η κοινωνία μας εν γένει, που δεν μπορούν να πληρώσουν το στεγαστικό δάνειο και κινδυνεύουν από τα κοράκια που εξυφαίνουν τρόπους να τους πιούν το αίμα.
Απαιτούμε την πλήρη προστασία της λαϊκής κατοικίας και εισοδήματος από πλειστηριασμούς και κατασχέσεις, τη διαγραφή των χρεών των μακροχρόνια ανέργων, χαμηλόμισθων, χαμηλοσυνταξιούχων κ.ά. ευπαθών ομάδων, δραστική μείωση και χαμηλά επιτόκια στα στεγαστικά δάνεια των εργαζομένων και τραπεζοϋπαλλήλων που έχουν πρόβλημα μετά τις μειώσεις μισθών.
Το αίτημα για πέρασμα των τραπεζών υπό δημόσια ιδιοκτησία, με απαλλοτρίωση χωρίς ένα ευρώ αποζημίωση, και λειτουργία με εργατικό - κοινωνικό έλεγχο είναι δίκαιο σήμερα περισσότερο από ποτέ.
Καλούμε τις εργατικές συσπειρώσεις, τα σωματεία και κάθε εργαζόμενο να σταθεί έμπρακτα αλληλέγγυος και να κάνει σημαία του τον αγώνα ενάντια στην καταλήστευση του εργατικού εισοδήματος από το τραπεζικό κεφάλαιο.
Απαιτούμε επιτέλους από το συνδικαλιστικό κίνημα των τραπεζών να πάρει θέση υπέρ του λαού και της εργατικής τάξης και να καταγγείλει τις διαθέσεις των αρπακτικών τραπεζιτών.
Καλούμε τους εργαζόμενους στις τράπεζες να συμμετέχουν στην πανελλαδική κινητοποίηση ενάντια στους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας, στις 4 Νοέμβρη, στα Προπύλαια στις 12:30 και στη συνέλευση αγώνα στις 15:00 στο ΤΕΕ (Σύνταγμα, Νίκης 5).
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2017

Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου 2017

Ανακοίνωση της Πρότασης Προοπτικής: Λεφτά για ταξίδια υπάρχουν!



                            Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Εργαζομένων Εθνικής
Για τα μεγαλοστελέχη γλέντια και εκδρομές, όταν εμάς μας λένε «να σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι»!
Προκλητική είναι η συμπεριφορά των μεγαλοστελεχών της Τράπεζας, Εθνικάριων και ειδικών συνεργατών, αφού συνέχεια επιβεβαιώνεται ότι για κάποιους Λεφτά Υπάρχουν, και μάλιστα αρκετά λεφτά! Και εξηγούμαστε:
Είναι αλήθεια ότι:
·      διοργανώνεται ταξίδι τις προσεχείς ημέρες , από τη Γενική Διευθύντρια Λιανικής Τραπεζικής, σε πολυτελές ξενοδοχείο 5 αστέρων στη Χαλικιδική;
·      θα συμμετέχουν η ομάδα της κ. Τζάκου, Διευθυντές Δικτύου, περιφερειακοί, στελέχη των ΔΙΔΙ, διευθυντές μεγάλων καταστημάτων κλπ., γύρω στα 50 - 60 άτομα και παραπάνω;
·      Θα μείνουν 3 ημέρες τουλάχιστον, θα μεταβούν όλοι με αεροπλάνο (είπαμε λεφτά υπάρχουν), με όλα τα έξοδα πληρωμένα και χρεωμένα στα Έξοδα Διοικήσεως;
·      Αυτό το βαφτίζουν «υπηρεσιακό ταξίδι», όταν οι συνάδελφοι καλούνται σε συνθήκες απίστευτης πίεσης καθημερινά στα καταστήματα να εκτελέσουν τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα;
Εις υγείαν των κορόιδων λοιπόν, μας λένε τα στελέχη της ΕΤΕ! Να τα χαίρεστε, κύριε Φραγκιαδάκη! Από τη μια δεν πλήρωσαν συνταξιούχους συναδέλφους μας με επικουρικές 300 ευρώ, δεν καταβάλλουν υπερωρίες και παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία, μας λένε ότι η τράπεζα κινδυνεύει να καταρρεύσει λόγω του ΛΕΠΕΤΕ, και από την άλλη τρώνε και πίνουν, ζουν μέσα στη χλιδή, με προκλητικούς μισθούς, παροχές, ταξίδια, πολυτελή αυτοκίνητα, κάρτες κλπ!
Ως εδώ! Δεν ανεχόμαστε άλλο να πιέζονται οι συνάδελφοι στα όρια εξάντλησης της ψυχικής και σωματικής υγείας, να τους λένε «Δεν θα πάρετε άδεια Χριστούγεννα», να μην γράφονται και πληρώνονται υπερωρίες, και να υπάρχει ένα παρασιτικό κομμάτι που κοιτάει την τσέπη του και μόνο, χτίζει βιογραφικά, καριέρα, απολαμβάνει προνόμια, με δημόσιες σχέσεις συχνά και ελάχιστη πραγματική εργασία, κι αυτό να μας λένε ότι είναι το «φυσιολογικό» και να το αποδεχθούμε!
Δεν ανεχόμαστε άλλο να έρχονται καθημερινά καλοπληρωμένοι γιάπηδες από Eurobank και άλλες τράπεζες! Να πετιώνται εκατομμύρια σε εταιρείες για έργα «ρομποτοποίησης», ενώ αυτό που χρειαζόμαστε είναι έμψυχο δυναμικό και προσλήψεις!!
Καλούμε σε διάψευση αν δεν ισχύει, αν και από ότι φαίνεται σε όλες αυτές τις περιπτώσεις θράσος υπάρχει αρκετό, και τα κάνουν και δεν έχουν πρόβλημα να μαθαίνονται και καυχιώνται κιόλας!
Καλούμε τους συναδέλφους να ξεσηκωθούν, να μην κάνουν βήμα πίσω από τα δικαιώματά τους, να πιστέψουν στο δίκιο, να μας καταγγέλλουν κάθε περίπτωση απίστευτης σπατάλης, και όλοι μαζί να παλέψουμε για εργασιακές συνθήκες που μας αξίζουν! Να μη γίνουμε δούλοι στον 21ο αιώνα!
Η αξιοπρέπεια είναι αδιαπραγμάτευτη, κύριοι της Διοίκησης!
2-11-2017
6980925499, 6936548328, 6946465296, 6948788704, 19923, 74306, 79836, 83908

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής: Δύο πρόσφατες ανακοινώσεις

27-10-2017

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΤΑΞΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

ΑΣΦΑΛΙΣΤΗΡΙΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΣΤΕΛΕΧΗ (ΟΠΩΣ «ΣΥΣΣΙΤΙΑ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΛΛΗΝΕΣ»)
Η νιοστή επανάληψη του σίριαλ με τα ασφαλιστήρια δεν προσέφερε και πολλά περισσότερα από όσα ήδη γνωρίζουμε. Τα ίδια ερωτήματα έχουν τεθεί ξανά και ξανά και οι όποιες απαντήσεις (δεν) δόθηκαν. Τα επαναλαμβανόμενα καλέσματα για παραίτηση σε κάποιους που έχουν αποδείξει διαχρονικά ότι δε φημίζονται και ιδιαίτερα για την ευθιξία τους, ενώ έχουν αναγάγει σε επιστήμη το να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους όταν μπαίνουν ζητήματα ηθικής και πολιτικής τάξης, είναι σαφές ότι δεν πρόκειται να έχουν κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Η συνέχιση της αντιπαράθεσης με αυτούς τους όρους, από ένα σημείο και μετά, στην ουσία εξυπηρετεί αυτούς που δε θέλουν να δώσουν απάντηση ούτε σε αυτό το θέμα, ούτε και σε κανένα άλλο. Επιπλέον, μετατρέπεται σε διένεξη επί προσωπικού, που ελάχιστα αφορά πλέον όλους εμάς, ένα ζήτημα που είναι σοβαρό: η ίδια η ύπαρξη αυτών των ασφαλιστηρίων που σημαίνει δημιουργία εργαζομένων πολλών ταχυτήτων και περαιτέρω άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ λίγων μεγαλοστελεχών και της μεγάλης πλειοψηφία των εργαζομένων.
Άλλωστε μια ανάλυση που αγνοεί τις κοινωνικές διεργασίες κι εστιάζει αποκλειστικά σε πρόσωπα είναι, κατά την άποψή μας, απλοϊκή και μονοδιάστατη. Όπως η άνοδος του συνδικαλιστικού κινήματος δεν μπορεί να προέλθει από την εμπνευσμένη καθοδήγηση ενός πεφωτισμένου ηγέτη, έτσι και η κάμψη του δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά και μόνο στην ακαταλληλότητα ενός εκπροσώπου, ακόμα κι αν αυτός είναι διεφθαρμένος μέχρι το μεδούλι.
Εξίσου παραπλανητική θεωρούμε τη διάκριση μεταξύ των διοικητικών σχημάτων που έχουν περάσει από την Τράπεζα, είτε εστιάζοντας σε πεπραγμένα της προηγούμενης Διοίκησης κι εξαγνίζοντας τη νέα (που υποτίθεται ότι αποσκοπεί στην «εξυγίανση» της Τράπεζας) είτε, αντίστροφα, ωραιοποιώντας την προηγούμενη Διοίκηση ως «φιλεργατική» και αποδίδοντας τη διαρκή μείωση των απολαβών μας και επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών μας σε κάποιου είδους «εμμονές» των τωρινών διοικούντων. Η εργοδοσία είναι μία, συνεχόμενη, ενιαία και αδιαίρετη. Σκοπός της θα είναι πάντοτε η αποκόμιση της μέγιστης δυνατής υπεραξίας από τους εργαζόμενους μέσω της υποτίμησης της εργατικής μας δύναμης. Να δουλεύουμε όλο και περισσότερο για να πληρωνόμαστε όλο και λιγότερο, να είμαστε εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα απέναντι σε μια εργοδοσία χωρίς υποχρεώσεις. Το πόσο το πετυχαίνει εξαρτάται από το ευρύτερο πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο λειτουργεί και τους συσχετισμούς ισχύος όπως διαμορφώνονται κάθε δεδομένη στιγμή. Όταν το βασικό εργαλείο που έχουμε για να προασπίσουμε τα δικαιώματά μας , δηλαδή το σωματείο μας, όχι μόνο δε λειτουργεί σε αυτή την κατεύθυνση, βάζοντας φραγμούς στις αντεργατικές πρακτικές της Διοίκησης, αλλά αντίθετα τη συνδράμει στην εφαρμογή τους φροντίζοντας επιμελώς να αποτρέψει την οποιαδήποτε αντίδραση, τότε σίγουρα οι συσχετισμοί μεταβάλλονται αρνητικά για εμάς.

ΝΕΑ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ: ΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΤΟΥΣ
Εντωμεταξύ, η εργοδοσία μας αλωνίζει. Κι ενώ τα αποτελέσματα των μεθοδεύσεων που αφορούν το ΛΑΚ ΙΙ και τον Κανονισμό Προσωπικού αναμένονται, μία πρόγευση του τι πρόκειται να ακολουθήσει αποτελεί η εφαρμογή της νέας πιστωτικής πολιτικής υπαλλήλων.
Ένας μεγάλος αριθμός συναδέλφων καλείται εντός μερικών ημερών να αποπληρώσει άμεσα ποσά διόλου ευκαταφρόνητα (εκατοντάδων η και χιλιάδων ευρώ) τα οποία λογίζονται πλέον ως υπέρβαση των νέων, μονομερώς μειωμένων πιστωτικών ορίων λαμβάνοντας και την ανάλογη (4%) επιτοκιακή επιβάρυνση. Ακόμα και όσοι ήταν απολύτως συνεπείς μέχρι σήμερα στην εξυπηρέτηση της οφειλής τους κινδυνεύουν εν μια νυκτί να χαρακτηριστούν κακοπληρωτές. Κι επειδή ως γνωστό «ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος» λογικά θα ακολουθήσουν οι αναμενόμενες «διευκολύνσεις». Νέα δάνεια για να εξυπηρετηθούν τα παλιότερα, ρυθμίσεις επί ρυθμίσεων, μπαλόνια κ.ο.κ.
Ακόμα πιο ποταπή είναι η αντιμετώπιση των συνταξιούχων συναδέλφων μας, που εφεξής θεωρούνται ξένο σώμα και παύουν να έχουν οποιαδήποτε από τα προβλεπόμενα από τις συλλογικές συμβάσεις ευεργετήματα. Άνθρωποι που έφαγαν τη ζωή τους μέσα στην Τράπεζα προσφέροντας επί δεκαετίες τις υπηρεσίες τους ανταμείβονται με τον τριπλασιασμό σχεδόν (από 6% σε 16,65%) του επιτοκίου των πιστωτικών καρτών τους κι επιπλέον με την υποχρέωση καταβολής εισφοράς € 32 ετησίως.
Το ζήτημα έχει δύο βασικά σκέλη. Όσον αφορά το νομικό σκέλος, ο εργαζόμενος της Τράπεζας, σε ό,τι αφορά τα προϊόντα Πίστης Ιδιωτών, είναι πελάτης και έχει τα ανάλογα δικαιώματα και υποχρεώσεις, όπως αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις έχει και η Τράπεζα απέναντί του, σύμφωνα με τη μεταξύ τους σύμβαση χορήγησης. Σύμφωνα λοιπόν με τη σύμβαση η Τράπεζα έχει το δικαίωμα να μεταβάλλει το πιστωτικό όριο αν συντρέχει σπουδαίος λόγος (π.χ κάποια μεταβολή στην πιστοληπτική ικανότητα του κατόχου της κάρτας ή τη φερεγγυότητα του), συνεκτιμώντας τη συνέπεια της τήρησης των όρων της σύμβασης από τον κάτοχο της κάρτας. Τόσο η μονομερής μείωση των ορίων σε καθόλα ενήμερους συναδέλφους, όσο και (ιδίως) η αλλαγή επιτοκίου στις κάρτες των συνταξιούχων, αποτελούν μεταβολές βασικών όρων των συμβάσεων και ως μονομερείς αποφάσεις ενέχουν αυθαιρεσία και καταχρηστικότητα και μπορούν να προσβληθούν. Μιλώντας δε για πιστωτικές κάρτες, δεν μπορεί κανείς να μην επισημάνει την κραυγαλέα αντίθεση με το τι συμβαίνει με τις χρυσές πιστωτικές κάρτες των στελεχών όπου οι οφειλές, ανεξάρτητα από το ύψος τους και τις καθυστερήσεις στην εξυπηρέτησή τους, δεν μπορούν να διεκδικηθούν καθώς η σύμβασή τους δεν μπορεί να καταγγελθεί.
Όσον αφορά το ηθικό αλλά και πολιτικό σκέλος, δε δεχόμαστε να πληρώνουν τα συνήθη «υποζύγια», οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, τα σπασμένα των στρατηγικών κακοπληρωτών μεγαλοοφειλετών.
Για εμάς τα ατομικά, συλλογικά, κλαδικά και ταξικά μας συμφέροντα είναι κοινά με αυτά και των συναδέλφων μας συνταξιούχων και της εργαζόμενης κοινωνίας γενικότερα. Για άλλους ταυτίζονται με αυτά των τραπεζιτών.

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
Ας μην τα βλέπουμε όμως όλα μαύρα. Οι διοικήσεις της Τράπεζας και του Συλλόγου μπορεί να κάνουν ζοφερή την καθημερινότητά μας, αλλά τα υλικά αγαθά δεν είναι το παν σε αυτή τη ζωή. Αφού μέχρι τις 12 Νοέμβρη αποπληρώσουμε τις κάρτες μας, στη συνέχεια στις 18-19 Νοέμβρη μπορούμε πλέον απερίσπαστοι να βιώσουμε «στιγμές πνευματικής διαύγειας και ψυχικής ανάτασης» στις «φωλιές θαλπωρής και εγκράτειας» των Μετεώρων. Ίσως η λύση τελικά να είναι ο αναχωρητισμός. Βοήθειά μας….

2-11-2017

Για τη νέα πιστωτική πολιτική

«Για να κρύψουν την έλλειψη πραγματικών σκέψεων, κάποιοι έχουν εφεύρει μια εντυπωσιακή μηχανή που κατασκευάζει μεγάλες σύνθετες λέξεις, περίπλοκες κοινοτοπίες, ατέλειωτες προτάσεις, νέες και ανήκουστες εκφράσεις, που όλα αυτά μαζί δημιουργούν μια κατά το δυνατόν δύσκολη γλώσσα, που δίνει την εντύπωση της ευρυμάθειας. Όμως, με όλα αυτά, στην ουσία δεν λένε τίποτα: όποιος τους ακούει δεν γίνεται αποδέκτης σκέψεων, δεν νιώθει τη γνώση του να αυξάνει, αλλά αισθάνεται την ανάγκη να αναστενάξει: “Ακούω τον μύλο να γυρίζει, αλεύρι όμως δεν βλέπω” – ή βλέπει επιτέλους καθαρά πόσο λειψοί, πόσο χαμερπείς, πόσο άχρωμοι είναι αυτοί που κρύβονται πίσω απ’ αυτή τη βαρύγδουπη απεραντολογία» (Αρθουρ Σοπενάουερ)
Μαζεμένα έπεσαν τα ύπουλα μισόλογα και οι φτηνιάρικες σπέκουλες στην ανακοίνωση Νο 20 του προεδρείου του ΣΥΤΑ. Το να απαντηθούν όλα αυτά αναλυτικά ένα προς ένα μοιάζει αρκετά δελεαστικό, ωστόσο φρονούμε ότι είναι προτιμότερο αυτό να γίνει δια ζώσης σε μια ανοικτή δημόσια διαδικασία (όπως π.χ. μια ανακοινωμένη απογευματινή συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου μετά τη λήξη του ωραρίου εργασίας) ώστε να μπορούν να προσέλθουν για πλήρη ενημέρωση και όσοι συνάδελφοι ενδιαφέρονται.
Η μεγάλη πλειοψηφία όμως των εργαζομένων πιθανότατα δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για αυτού του είδους τις αντιπαραθέσεις. Αυτό που κυρίως την απασχολεί είναι ο καθημερινός αγώνας μέσα σε ένα εργασιακό και κοινωνικό περιβάλλον που δυσχεραίνει μέρα με τη μέρα. Και επειδή συνήθως η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και δε σηκώνει πολλά φτιασιδώματα, εμείς απλώς παραθέτουμε κάποια αυτούσια αποσπάσματα από τη νέα και την παλιά πιστωτική πολιτική της τράπεζας για να βγάλει ο καθένας τα δικά του συμπεράσματα.
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 128 /27-10-2010 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 69/ 16-10-2017
ΟΡΙΣΜΟΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗ
Ως δανειολήπτης ορίζεται το φυσικό πρόσωπο
• Με την ιδιότητα του υπαλλήλου της Τράπεζας,
• Με την ιδιότητα του συνταξιούχου της Τράπεζας
ΟΡΙΣΜΟΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗ
Ως δανειολήπτης ορίζεται το φυσικό πρόσωπο με την ιδιότητα του εν ενεργεία υπαλλήλου της Τράπεζας.
Οι συνταξιούχοι της Τράπεζας δεν δικαιούνται των ατομικών δανείων και δανείων συνεταιρισμού ΣΣΕ ΟΤΟΕ και ΕΣΣΕ. Σημείωση: Αναφέρονταν ρητά οι εξαιρέσεις. Για όλα τα υπόλοιπα προϊόντα (π.χ. κάρτες) δικαιούνταν τους ίδιους όρους με τους εν ενεργεία υπαλλήλους Οι αποχωρήσαντες υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι της Τράπεζας δεν δικαιούνται των δανείων που χορηγούνται σύμφωνα με τις εκάστοτε Συλλογικές και Επιχειρησιακές Συμβάσεις Εργασίας καθώς και των προνομιακών όρων στα πελατειακά προϊόντα.
Σχετικά με τα δάνεια ΣΣΕ ΟΤΟΕ και ΕΣΣΕ διευκρινίζεται ότι οι συνταξιούχοι της Τράπεζας μπορούν να παραμένουν δανειολήπτες των στεγαστικών δανείων της ΣΣΕ ΟΤΟΕ μέχρι την ολοσχερή αποπληρωμή τους με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις . Διευκρινίζεται ότι οι συνταξιούχοι της τράπεζας θα παραμένουν δανειολήπτες των στεγαστικών δανείων της ΣΣΕ ΟΤΟΕ, των δανείων συγκέντρωσης οφειλών «ATTICA ΛΥΣΗ Υπαλλήλων Attica Bank» και του καταναλωτικού δανείου (κωδικός προϊόντος 1545) μέχρι την ολοσχερή αποπληρωμή τους, με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις. Σημείωση: Εδώ αντίθετα αναφέρονται ρητά τα προϊόντα στα οποία δικαιούνται ίδιους όρους ενώ για όλα τα υπόλοιπα προϊόντα:
Σε περίπτωση αποχώρησης υπαλλήλου που έχει λάβει προϊόν (δάνειο, πιστωτική κάρτα κλπ.) με όρους που δίδονται μόνο σε υπαλλήλους, τότε αυτό πρέπει να εξοφληθεί ολοσχερώς ή δύναται να μετατραπεί σε προϊόν πελατειακό
Επιτόκια
Αφορά τα επιτόκια που έχουν ως βάση EURIBOR ή ΕΠΙΤΟΚΙΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ και επιπλέον περιθώριο (spread)
Για τους υπαλλήλους παρέχεται έκπτωση 40% επί της ελάχιστης τιμής του περιθωρίου των επιτοκίων της τράπεζας, όπως αυτά κάθε φορά ισχύουν με:
• ανώτατο περιθώριο 2,5% όταν πρόκειται για απόκτηση πρώτης κατοικίας
• κατώτατο περιθώριο 2,5% όταν πρόκειται για λοιπά προϊόντα στεγαστικής πίστης
• κατώτατο περιθώριο 3,00% όταν πρόκειται για προϊόντα καταναλωτικής πίστης
Πελατειακά Προϊόντα
Στεγαστικά Δάνεια
Παρέχεται έκπτωση 0,25 ποσοστιαίων μονάδων επί της ελάχιστης τιμής του εύρους του περιθωρίου των επιτοκίων της τράπεζας (σήμερα 4,00%), όπως αυτά κάθε φορά ισχύουν ήτοι :
Για Στεγαστικά Δάνεια κυμαινόμενου επιτοκίου με βάση το EURIBOR ελάχιστο περιθώριο spread 3,75% πλέον εισφοράς του Ν.128/75 (4% – 0,25 = 3,75%).
Το να επικαλεστεί κάποιος το αναπότρεπτο μιας δυσάρεστης εξέλιξης είναι κάτι που (ίσως) μπορεί να συζητηθεί. Το να παριστάνει όμως ανερυθρίαστα ότι δε συμβαίνει τίποτα κι ότι σχεδόν κανείς δεν θίγεται, είναι κάτι τελείως διαφορετικό το οποίο προϋποθέτει είτε μεγάλη άγνοια είτε μεγάλο θράσος.
Δεν περνά απαρατήρητο ότι εδώ δεν υπήρξαν ούτε διαβουλεύσεις, ούτε επιτροπές, ούτε οικονομοτεχνικές κι αναλογιστικές μελέτες. Η μασκαράτα του «κοινωνικού εταιρισμού» είναι χρήσιμη μόνο όταν πρόκειται να παραχωρηθούν τα δικά μας κεκτημένα, οπότε και είναι βολική μια επίφαση συναίνεσης. Όταν αυτή δεν απαιτείται, το διευθυντικό δικαίωμα φτάνει και περισσεύει και γίνεται απόλυτο.
Η εργοδοσία κάνει τα αναμενόμενα, το να βγάζει από τη μύγα ξύγκι είναι ένα από αυτά. Το θέμα, και πάλι, είναι τι κάνουμε εμείς…

Σάββατο, 28 Οκτωβρίου 2017

Κάλεσμα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες του Λαυρίου

ΚΑΛΕΣΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΙΔΩΝ ΑΝΑΓΚΗΣ!
 
Μετά την αποχώρηση του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού από το Κέντρο Προσωρινής Φιλοξενίας Αιτούντων Άσυλο Αλλοδαπών Λαυρίου και με την ευθύνη του κράτους που δεν καλύπτει τις ανάγκες χρηματοδότησής του, όπως οφείλει, οι κάτοικοι του Κέντρου στερούνται βασικά αγαθά ενώ βρίσκονται αντιμέτωποι και με ένα αδιανόητο τελεσίγραφο: Η κυβέρνηση υλοποιώντας τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας τους βάζει το μαχαίρι στο λαιμό, αφήνοντάς τους δύο επιλογές: ή να φύγουν και να διασκορπιστούν στα διάφορα κέντρα φιλοξενίας ανά την Ελλάδα ή να αποδεχτούν νέους όρους λειτουργίας (αστυνομία και FRONΤEX στην είσοδο, να φύγουν οι σημαίες, τα πανό, τα ταμπλό των πολιτικών οργανώσεων, να φύγουν οι φωτογραφίες των νεκρών Κούρδων μαχητών από τους τοίχους κοκ). Οι Κούρδοι πρόσφυγες στο Λαύριο δεν δέχονται αυτούς τους όρους.
Η Επιτροπή των Προσφύγων στο Λαύριο έχει κάνει έκκληση για βοήθεια. Αυτή την ώρα οι πρόσφυγες που διαμένουν στο Κέντρο φιλοξενίας στο Λαύριο εξαρτώνται από τη βοήθεια των οργανώσεων/συλλογικοτήτων και των απλών πολιτών που προσφέρουν τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης.
Υπάρχει ανάγκη για τα παρακάτω είδη:

όσπρια, ρύζι, σάλτσες, πλιγούρι, (όχι ζυμαρικά …δεν είναι στις διατροφικές συνήθειες των Κούρδων και Αφγανών), πατάτες, κρεμμύδια, φρούτα, λαχανικά, λάδι, σπορέλαιο, αλάτι, πιπέρι, ζάχαρη, τσάι, αλεύρι, αραβικές πίτες, γάλα βρεφικό, γάλα μακράς διαρκείας (όχι γάλα συμπυκνωμένο), φρυγανιές, πάνες (Νο. 3, 4, 5), μωρομάντηλα, σερβιέτες, χαρτί υγείας, σαπούνια, φρουτόκρεμες και παιδικές κρέμες, μπισκότα, χλωρίνη, σακούλες απορριμμάτων.
Φάρμακα: Depon (500ml), Panadol Extra, Ponstan (500ml & σιρόπι), Amoxil (500ml) Niflamol (250ml) Mesulid (100ml), Algofren (400ml), Buscopan, Voltaren Crem, Otrivin Spray, Augmentin (σιρόπι & χάπια), Algofren (σιρόπι), Rifacol (200ml), Zantac (150ml), Tobrex (οφθαλμολογικές σταγόνες), Pharmac Tab (ζάχαρο), Olartan (20ml), Omnic Tocas (0,4ml), Betadine, Alcohol Lotion, Bisolvon (σιρόπι), Hansaplast.
Ως Πρόταση Προοπτικής απευθύνουμε κάλεσμα στους συναδέλφους-ισσες στην Εθνική Τράπεζα για συγκέντρωση των παραπάνω ειδών στα γραφεία της κίνησής μας στο Σύλλογο, Σοφοκλέους 15, Αθήνα, 3ος όροφος, την Πέμπτη 28/9 και ώρα 4.00-6.30, για να αποσταλούν στο Λαύριο την 1η Οκτώβρη. Καλούμε και τον ΣΥΕΤΕ να συνδράμει υλικά και οργανωτικά, καθώς και τα υπόλοιπα σωματεία.
Η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες είναι ταυτόχρονα η έκφραση της αντίθεσής μας στους πολέμους και τη φτώχεια που αυτοί δημιουργούν, η εναντίωσή μας στο φασισμό και τη ξενοφοβία, καθώς και η συμβολή μας στον αγώνα για τα δικαιώματα ντόπιων και μεταναστών!
26/9/2017
 6980925499, 6936548328, 6946465296, 6948788704, 19923, 74306, 79836, 83908

Παρασκευή, 27 Οκτωβρίου 2017

Κάλεσμα σε πανελλαδική κινητοποίηση ενάντια στους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας

ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ 4 ΝΟΕΜΒΡΗ
12:30 συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία προς τη Βουλή
15:00 πανελλαδική συνέλευση (Νίκης 4, Σύνταγμα, αίθουσα ΤΕΕ, 1ος όρ.)

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥΣ- ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ, ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ και ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ
 

Μετά από τη λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων, την εκτίναξη της ανεργίας και το χτύπημα των βασικών εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, κυβέρνηση, Ε.Ε., ΔΝΤ, τράπεζες, funds, κοράκια ετοιμάζονται να πέσουν σαν ακρίδες στη λαϊκή περιουσία. Μέσα στους επόμενους μήνες σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί η μεγαλύτερη μεταφορά πλούτου από τα λαϊκά στρώματα στο κεφάλαιο μέσα από τη διαδικασία των πλειστηριασμών.

Από τη μια νέα κέρδη, από την άλλη ξεσπίτωμα, χάσιμο των κόπων μιας ζωής. Για τη χιονοστιβάδα των “κόκκινων δανείων” δεν ευθύνονται οι λαϊκές οικογένειες που πήραν στεγαστικά ή καταναλωτικά δάνεια, ούτε οι αυτοαπασχολούμενοι, μικροεπαγγελματίες, οι αγρότες που δανείστηκαν για τη δουλειά τους. Ευθύνονται οι τράπεζες με την τοκογλυφική πολιτική τους και τα μνημόνια διαρκείας που επιβάλλουν κυβερνήσεις-Ε.Ε.-Δ.Ν.Τ. για χάρη ντόπιων και ξένων συμφερόντων.

Σήμερα δεν υπάρχει καμιά προστασία της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας. Καμιά διάταξη δεν απαγορεύει τον πλειστηριασμό ακόμη και της πρώτης κατοικίας. Ο υπουργός Δικαιοσύνης και η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψεύδονται ασύστολα. Με το 3ο μνημόνιο, που μαζί με τη Ν.Δ. και τα άλλα μνημονιακά κόμματα, ψήφισε το 2015, γίνεται πολύ πιο εύκολη η αρπαγή της από τις τράπεζες, το κράτος και τα κερδοσκοπικά funds. Με το 4ο μνημόνιο εισάγει τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς για να ξεπεράσουν, όπως νομίζουν, τον “σκόπελο” του κινήματος, να διασφαλίσουν τις τράπεζες και να ανοίξουν ένα νέο πεδίο κερδοφορίας για τις αγορές. 

Απέναντι σ’ αυτήν τη λαίλαπα, έχει αναπτυχθεί πια σε όλη τη χώρα ένα κίνημα αντίστασης και αλληλεγγύης. Παρά την κατασυκοφάντηση, τις διώξεις και την καταστολή που δέχεται, δεν έχει επιτρέψει την αρπαγή λαϊκών σπιτιών και περιουσίας. Όλοι όσοι ζούμε σε αυτήν τη χώρα έχουμε δικαίωμα στη στέγη, το νερό, την ενέργεια, τα κοινωνικά αγαθά. Καλούμε κάθε εργαζόμενο, κάθε νεολαίο, κάθε πληττόμενο από την κρίση να σταθεί δίπλα στον γείτονά του και να μην επιτρέψει να βγει κανένα σπίτι, κανένα μαγαζί, κανένα χωράφι στο σφυρί. Με τις συλλογικότητες γειτονιάς και τα σωματεία να συμμετέχουν στο κίνημα κατά των πλειστηριασμών, να εναντιωθούμε. Να αποτρέψουμε τις εξώσεις, αλλά και τις επισκέψεις των κορακιών στα σπίτια. Να διαμαρτυρηθούμε στα Ειρηνοδικεία, στις τράπεζες, στα μεγάλα συμβολαιογραφικά γραφεία.

Κινήσεις γειτονιάς, συντονισμοί συλλογικοτήτων και πρωτοβουλίες κατά των πλειστηριασμών από όλη την Ελλάδα αγωνιζόμαστε και διεκδικούμε:
  • την κατάργηση όλου του νομοθετικού πλαισίου για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς
  • τη θεσμοθέτηση πραγματικής προστασίας της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας με μέτρα όπως το ακατάσχετο της πρώτης κατοικίας και τη διαγραφή χρεών των λαϊκών νοικοκυριών προς τράπεζες, εφορία, ταμεία και δήμους. 
  • την κατάργηση των διατάξεων του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που περιορίζουν τα δικαιώματα του οφειλέτη και δίνουν προτεραιότητα στις τράπεζες έναντι των εργαζομένων και των ασφαλιστικών ταμείων. 
  • την άμεση παύση κάθε δίωξης των αγωνιστών του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας και περιουσίας. 
ΚΑΝΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ - ΤΡΑΠΕΖΩΝ!
Η ΣΤΕΓΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ!
Συντονισμοί Συλλογικοτήτων & Πρωτοβουλίες κατά των πλειστηριασμών απ' όλη την Ελλάδα

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας ΕΡγαζομένων Τράπεζας Αττικής

Ενάντια στους εργαζόμενους πίσω από κλειστές πόρτες

24-9-2017

«Εκεί που έφεραν την έρημο λένε ότι έφεραν ειρήνη»- Τάκιτος
Την περασμένη Δευτέρα 18/9 συγκλήθηκε η τακτική μηνιαία συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου του ΣΥΤΑ. Το βασικό θέμα της ατζέντας ήταν ο ορισμός εκπροσώπων του Συλλόγου –κατόπιν σχετικής πρόσκλησης της Διοίκησης- για τη σύσταση δύο επιτροπών που θα επεξεργαστούν:
Α) Την τροποποίηση (ή ίσως και κατάργηση) του ΛΑΚ ΙΙ (εφάπαξ)
Β) Τη σύνταξη νέου κανονισμού εργασίας
Όπως ήταν αναμενόμενο, το προεδρείο του ΣΥΤΑ επέλεξε για την εκπροσώπηση τον εαυτό του. Το πρόβλημα ωστόσο, δεν έχει να κάνει με το ποιοί θα μας εκπροσωπήσουν στις επιτροπές αυτές για λογαριασμό μας, αλλά για το τι ακριβώς πρόκειται να διαπραγματευτούν. Επειδή όταν πας να διαπραγματευτείς από μηδενική βάση κάτι που έχεις, η μόνη δυνατή κατάληξη είναι να το χάσεις, συνολικά ή εν μέρει. Εκτός αν πιστέψουμε ότι μέλημα της εργοδοσίας είναι η θέσπιση ενός πιο φιλεργατικού κανονισμού ή η αύξηση των παροχών μας. Ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν είμαστε τόσο αφελείς.
Ειδικότερα για το κάθε ζήτημα πρέπει να σημειωθούν:
Για το ΛΑΚ ΙΙ
Το μέλλον του Λογαριασμού υποθηκεύτηκε από τότε που –με την ανοχή της ηγεσίας του ΣΥΤΑ- επικράτησαν οι ατομικές συμβάσεις έναντι των συλλογικών στις νέες προσλήψεις, καθώς και από την εξάπλωση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων που είχαν ως αποτέλεσμα η πλειοψηφία των συναδέλφων να μένουν εκτός του Λογαριασμού κι αυτός πλέον να αφορά μια κλειστή ομάδα εργαζομένων. Την κατάσταση επιδείνωσαν ακόμα περισσότερο οι διαδοχικές εθελούσιες –εδώ όχι απλά με την ανοχή αλλά με τη συνέργεια της ηγεσίας του ΣΥΤΑ–, με αποκορύφωμα την τελευταία κατά την οποία αποχώρησε το 1/5 περίπου των ασφαλισμένων. Αν συμπεριλάβουμε ακόμα τη μείωση των μισθών που επέφερε και αντίστοιχη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, καθώς και τη μείωση των αποθεματικών από τη συμμετοχή στις ΑΜΚ, τα ελλείμματα που εμφανίζουν οι αναλογιστικές μελέτες μοιάζουν με αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Βάσει του κανονισμού του, το ΛΑΚ είναι λογαριασμός εγγυημένων παροχών και τα εκάστοτε τυχόν ελλείμματα είναι υποχρεωμένη να καλύπτει η Τράπεζα. Βασικό μέλημα της ηγεσίας του ΣΥΤΑ , ωστόσο, είναι να μην πληρώσει τίποτα η Τράπεζα και να απαλλαγεί από κάθε συμβατική υποχρέωσή της. Όμως η φύση του Λογαριασμού είναι τέτοια ώστε η μόνη εναλλακτική είναι να πληρώσουν οι εργαζόμενοι, είτε μέσω του πετσοκόμματος του εφάπαξ, είτε με τη μετατροπή του Λογαριασμού σε καθαρά ανταποδοτικό στη λογική του επαγγελματικού ταμείου, που πρακτικά θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Αυτή τη λύση φαίνεται να προκρίνει η ηγεσία του Συλλόγου. Προσπερνώντας ακόμα και τις αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων που ενέκριναν τη δική τους πρόταση για συνολική επίλυση του ΛΑΚ που θα περιλάμβανε και την εκκρεμότητα του ΛΑΚ Ι (συνταξιοδοτικού), διευκολύνουν την εργοδοσία στο να ξηλώσει ό,τι έχει απομείνει από τα κεκτημένα μας με τη μέθοδο της σαλαμοποίησης
Από εκεί και πέρα στο επικοινωνιακό σκέλος της υπόθεσης (βλ. ανακοίνωση ΣΥΤΑ Νο 13/21-09-2017) δεν μπορεί κανείς να μην παρατηρήσει την εξόφθαλμη αντίφαση. Από τη μια «αγανακτούν» με τη διοίκηση της ΕΤΕ που επιβουλεύεται το λογαριασμό επικούρησης των εργαζομένων της, ενώ ταυτόχρονα ετοιμάζονται να ξεπουλήσουν το εφάπαξ μας βάσει της ίδιας ακριβώς εργοδοτικής επιχειρηματολογίας περί ελλειμμάτων. Εμφανίζονται ως αλληλέγγυοι σε προωθημένες μορφές αγώνα των συναδέλφων της ΕΤΕ (κατάληψη κεντρικού καταστήματος), ενώ στο εσωτερικό διαχρονικά απορρίπτουν μετά βδελυγμίας ως «ακραίες» πολύ πιο απλές πρακτικές, όπως τη μαζική παρουσία εργαζομένων έξω από κεντρικά κτίρια της Τράπεζας σε απεργίες (της ΓΣΕΕ και όχι του Συλλόγου στον οποίο έχουν την πλειοψηφία), προκειμένου να μη διαταραχτεί η λειτουργία της (κάτι που είναι το ζητούμενο σε μια απεργία και το οποίο αποδέχονται μόνο όταν αφορά τις κινητοποιήσεις σε άλλες τράπεζες). Κατανοούμε ότι βρήκαν την ευκαιρία για ένα «αγωνιστικό» ξέπλυμα πλην όμως ο εργοδοτικός συνδικαλισμός δεν ξεπλένεται τόσο εύκολα. Μπορεί να παριστάνουν τους λέοντες αλλά όλοι ξέρουμε ότι είναι απλά χαμαιλέοντες.
Για τον κανονισμό εργασίας
Στον ένα χρόνο περίπου που ασκεί τα καθήκοντά της η νέα Διοίκηση, έχει γίνει απολύτως σαφές ότι αποσκοπεί στην ιδιωτικοποίηση της Τράπεζας. Μια σειρά από επιθετικές ενέργειες –η μαζική εθελούσια, οι σαρωτικές μειώσεις μισθών, το ντε φάκτο σπάσιμο της Τράπεζας σε καλή και κακή, η συρρίκνωση του δικτύου, η διευθέτηση των δικαστικών και όχι μόνο εκκρεμοτήτων με το χειρότερο τρόπο για τους εργαζόμενους– συντελούν στο να καταστεί η Τράπεζα ελκυστική για τον όποιο υποψήφιο επενδυτή –«σωτήρα». Ο στόχος αυτός προϋποθέτει το ξήλωμα κάθε δικαιώματός μας που θα μπορούσε να του σταθεί εμπόδιο.
Ένα από τα τελευταία αναχώματα στην πορεία αυτή είναι ο Κανονισμός Προσωπικού, όπως φάνηκε και στην περίπτωση των επαπειλούμενων απολύσεων του περασμένου Μάρτη στην αποτροπή των οποίων συνέβαλλε και το προστατευτικό πλαίσιο που αυτός παρέχει. Η εργοδοσία μπορεί προσωρινά να έκανε πίσω, γνωρίζαμε όμως ότι θα επανέλθει. Ξαφνικά η ηγεσία του ΣΥΤΑ, μετά την προτροπή της Διοίκησης, ανακάλυψε την ανάγκη «εκσυγχρονισμού» κι «επικαιροποίησης» του Κανονισμού σε μια εποχή που ξέρουμε ότι οι κατακτήσεις προηγούμενων χρόνων βάλλονται συστηματικά. Ο όποιος νέος Κανονισμός είναι δεδομένο ότι θα περιορίζει τα δικαιώματα των εργαζομένων, καθιστώντας ανεξέλεγκτο το διευθυντικό δικαίωμα και δίνοντας τη δυνατότητα στην εργοδοσία να προβαίνει σε διαδικασίες fast track, παρακάμπτοντας τα θεσμοθετημένα συμβούλια κι επιτροπές. Με το ισχύον πλαίσιο είναι αναγκασμένη να κινείται στα όρια του Κανονισμού, παρακάμπτοντας π.χ. την προβλεπόμενη διαδικασία προσλήψεων μέσω διαγωνισμού μέσα από το παραθυράκι για «εξαιρετικές περιπτώσεις ιδιαζουσών αναγκών» ή προχωρώντας σε κατ’ ουσία μετακινήσεις με τη μορφή των ανανεωνόμενων δεκαπενθήμερων αποσπάσεων.  Τώρα θέλει να έχει λυμένα τα χέρια ώστε να προχωρά μονομερώς είτε σε απολύσεις είτε σε επιδείνωση των εργασιακών συνθηκών τέτοια που να εξωθεί τους εκάστοτε ανεπιθύμητους σε αποχώρηση (απαλλάσσοντάς την κι από κάθε υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης). Σκοπός του νέου κανονισμού εργασίας είναι η αποδυνάμωση του ρόλου των εργαζομένων, με μείωση ή και απαλοιφή του όποιου λόγου έχουν σε ζητήματα προσλήψεων, απολύσεων, πειθαρχικών ποινών, προαγωγών, μετακινήσεων, τοποθετήσεων κ.α.
Άλλωστε παραδείγματα ανάλογων «μεταρρυθμίσεων» έχουμε άφθονα. Στο Δημόσιο Τομέα η «φιλεργατική» κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το έχει κάνει ήδη πράξη. Ακόμα περισσότερες ομοιότητες βρίσκουμε στην περίπτωση του ΟΤΕ –που ιδιωτικοποιήθηκε πριν την εποχή της κρίσης– όπου το γερμανικό μονοπώλιο σε συνεργασία με τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία φρόντισε με μια μαζική εθελούσια να ξεφορτωθεί το παλιό προσωπικό και τα δικαιώματά του, για να επιβάλλει τις νέες και άθλιες εργασιακές σχέσεις. Στην περίπτωση αυτή, επιστρατεύτηκε και η αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου, από την τότε κυβέρνηση , με το οποίο προβλέπεται ότι όλες οι συμβάσεις που υποκρύπτουν μονιμότητα μετατρέπονται σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. H περίπτωση αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ακουμπά και τη δική μας Τράπεζα, όπου πολλοί συνάδελφοι έχουν συμβάσεις «ορισμένου χρόνου μέχρι συνταξιοδότησης». Μπορεί οι μνημονιακοί νόμοι να είναι όλοι εναντίον του εργαζομένου, το θέμα όμως αν υπερισχύει ο μνημονιακός νόμος ή η αρχική διμερής σύμβαση μεταξύ επιχείρησης και εργαζομένου, δεν έχει κριθεί στα δικαστήρια. Αυτά τα νομικά κωλύματα θέλει να υπερβεί η εργοδοσία με την αλλαγή του κανονιστικού πλαισίου. Έχοντας άλλωστε και τη συνδρομή κυβέρνησης και «θεσμών» που με τον επικείμενο αντισυνδικαλιστικό νόμο θα περιορίζει ασφυκτικά το δικαίωμα στην απεργία, μπορούμε να καταλάβουμε ότι το εργασιακό μέλλον που μας προοιωνίζεται είναι ζοφερό.
Το ζήτημα είναι εξαιρετικά σοβαρό καθώς αφενός δεν αφορά πλέον ένα μέρος αλλά το σύνολο των εργαζομένων (υφιστάμενων αλλά και μελλοντικών) και αφετέρου δε θα έχει περιορισμένη διάρκεια (όπως μια δυσμενής σύμβαση στη λήξη της οποίας μπορούμε να διεκδικήσουμε κάτι από όσα έχουμε χάσει), αλλά θα επηρεάσει το υπόλοιπο του εργασιακού μας βίου.
Το ζητούμενο για εμάς είναι η προάσπιση του κανονισμού και των δικαιωμάτων που απορρέουν από αυτόν και η διεύρυνσή τους. Όχι η άνευ όρων παράδοσή τους.
Συνένοχοι συνωμότες
Σοβαρό θέμα, επίσης, δημιουργείται με αυτή καθεαυτή τη δομή και τη λειτουργία των συλλογικών οργάνων. Αυτοί που με κάθε ευκαιρία ομνύουν στους θεσμούς στα λόγια ταυτόχρονα απαξιώνουν στην πράξη ένα βασικό θεσμικό όργανο του Συλλόγου (το διοικητικό συμβούλιο), μεταφέροντας τις αρμοδιότητές του σε κλειστές και αδιαφανείς επιτροπές, συστήνοντας έτσι εξωθεσμικά παράκεντρα εξουσίας. Δεν πρόκειται απλώς για ένα ζήτημα τάξης. Είναι ζήτημα ουσίας. Νωπή είναι η εμπειρία της επιτροπής που είχαν συστήσει πέρυσι για τη σύναψη επιχειρησιακής σύμβασης, η οποία επί πολλούς μήνες λειτουργούσε εν κρυπτώ, χωρίς καμία ενημέρωση για τις εργασίες της, μέχρι τον περασμένο Φλεβάρη που ανακοινώθηκε απευθείας η επίτευξη συμφωνίας με τις γνωστές σφαγιαστικές μειώσεις.
Στο εύλογο ερώτημα ποια είναι η σκοπιμότητα των επιτροπών αυτών – από τη στιγμή που με δεδομένη την πλειοψηφία της στο διοικητικό συμβούλιο, η ηγεσία του ΣΥΤΑ μπορεί πρακτικά να επιβάλλει τις όποιες προτάσεις της- η απάντηση είναι απλή. Καθώς δεν αντέχουν ούτε τον έλεγχο ούτε την κριτική, προτιμούν τη σύγχυση και τη συσκότιση ώστε να μην εκτίθενται όταν οι αποφάσεις τους έρχονται σε κραυγαλέα αντίθεση με αυτά που διακηρύσσουν δημόσια. Δεν είναι τυχαίο ότι ούτε καν σε 8μελείς και 12μελείς επιτροπές δε «χωράει» έστω ένας εκπρόσωπος άλλης παράταξης πέραν της δικής τους (θυμίζουμε ότι στο ΔΣ δεν είναι μόνοι τους). Αρχές όπως η διαφάνεια και η λογοδοσία πετάγονται στον κάλαθο των αχρήστων.
Υ.Γ. Είναι γνωστό ότι από τον πρόεδρο του ΣΥΤΑ δε λείπει το θράσος. Ο ίδιος που σε άλλες περιπτώσεις μας παρακινεί να εργαζόμαστε «οικειοθελώς και πέραν του ωραρίου» για το καλό της Τράπεζας, τώρα ξαφνικά ανακαλύπτει κι εξανίσταται για τη μη καταβολή υπερωριών. Όταν κάτι λες ότι το δικαιούσαι αλλά δεν ασκείς αυτό το δικαίωμά σου στην πράξη, τότε απλώς κοροϊδεύεις τον κόσμο. Για μια ακόμη φορά.