Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Καταγγελία για τη βλαπτική μεταβολή συνδικαλίστριας από τον ΟΚΑΝΑ


Την Παρασκευή 14 Ιουλίου 2017 η εργαζόμενη του ΟΚΑΝΑ Έμμυ Κουτσοπούλου, υπεύθυνη ψυχίατρος της Μονάδας Φαρμακευτικής Αντιμετώπισης της Εξάρτησης, που εδρεύει στο νοσοκομείο Άγιος Σάββας, πληροφορήθηκε με fax ότι από Δευτέρα 17 Ιουλίου 2017, παύεται από υπεύθυνη και μετακινείται σε άλλη μονάδα. Για την πειθαρχική παύση και μετακίνηση δεν ακολουθήθηκαν οι προβλεπόμενες από τον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας διαδικασίες, ενώ δεν δόθηκε καθόλου χρόνος στην εργαζόμενη να οργανώσει την αποχώρηση της από τη μονάδα, γεγονός που αποτελεί παραβίαση στοιχειωδών κανόνων ορθής κλινικής πρακτικής, όταν μιλάμε για θεραπεία ατόμων και μάλιστα εξαρτημένων. 

Η κ. Κουτσοπούλου είναι γνωστή συνδικαλίστρια στον ΟΚΑΝΑ: έχει υπάρξει επί σειρά ετών Αντιπρόεδρος του Σωματείου και αυτή την περίοδο είναι εκλεγμένο μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του Συλλόγου Εργαζομένων (ΕΠΕΣΥ) και αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ του Σωματείου. Η παύση της συναδέλφου έγινε λίγες μόνο μέρες μετά την αντίδραση που προκάλεσε συγκεκριμένο κείμενο της ΕΠΕΣΥ, το οποίο αφορούσε στη χρήση ξηρών αντιδραστηρίων που μειώνουν την ακρίβεια των απαραίτητων για μονάδες υποκατάστασης τοξικολογικών ελέγχων, και στην καταγγελία επιλεκτικών παρεμβάσεων της Διοίκησης σε θεραπευτικά θέματα των Μονάδων.

Οι πραγματικοί λόγοι που οδήγησαν σε αυτή την απόφαση τη Διοίκηση του ΟΚΑΝΑ είναι η επί σειρά ετών στράτευση της συναδέλφου στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων και των εξαρτημένων,  τόσο σε επιστημονικό όσο και σε συνδικαλιστικό επίπεδο. Η ανάγκη χρήσης δικαιολογιών (αναποτελεσματικότητα στον χειρισμό διενέξεων μεταξύ μελών του προσωπικού της μονάδας) απλά επιβεβαιώνει την στοχοποίηση της εργαζόμενης και το αδιέξοδο της  Διοίκησης του Οργανισμού, η οποία αναγκάζεται πλέον να ξεπεράσει το στάδιο των απειλών και των συκοφαντιών και να προχωρήσει σε πειθαρχικές μετακινήσεις εργαζομένων και παύσεις υπευθύνων, προκειμένου να εφαρμόσει την πολιτική των μνημονίων στον χώρο της αντιμετώπισης της εξάρτησης. 

Με τη συναδέλφισσα έχουμε βρεθεί μαζί στους αγώνες όλα αυτά τα χρόνια. Καλούμε κάθε σωματείο και εργατική συλλογικότητα να συμπαρασταθεί έμπρακτα στη συναδέλφισσα.

Απαιτούμε την άμεση αναίρεση της παύσης που αφορά στην κ. Κουτσοπούλου, καθώς και όλων των μέχρι σήμερα εκδικητικών αποφάσεων της Διοίκησης του ΟΚΑΝΑ που αφορούν παύσεις και μετακινήσεις εργαζομένων και στοχεύουν στον εκφοβισμό και στην τρομοκράτηση των εργαζομένων. 
2/8/ 2017

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

 Ανακοίνωση της Αγωνιστικής Συνεργασίας στην ΟΤΟΕ: Τραπεζίτες και ΟΤΟΕ στην ίδια γραμμή νέας μείωσης θέσεων εργασίας


Τραπεζίτες και ΟΤΟΕ στην ίδια γραμμή νέας μείωσης θέσεων εργασίας

Είναι γεγονός ότι την κατάσταση την οποία βιώνουμε σαν εργαζόμενοι στις τράπεζες δεν μπορούμε να τη δούμε παρά μόνο σαν ένα κομμάτι του παζλ της δραματικής  κατάστασης που  έχουν περιέλθει όλοι οι εργαζόμενοι τα τελευταία μνημονιακά χρόνια.
Οι τράπεζες όντας  βασικός πυλώνας του καπιταλιστικού συστήματος  προσαρμόζονται με αντιδραστικό για τους εργαζόμενους και την κοινωνία τρόπο στις επιλογές και το μονόδρομο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σε συμπόρευση με θεσμούς  ΕΕ-ΔΝΤ έχουν επιβάλλει.
Τα πλάνα αναδιάρθρωσης και ο έλεγχoς της πορείας υλοποίησής τους  από τους θεσμούς  στοχεύουν στη μείωση του λειτουργικού κόστους (μειώσεις θέσεων εργασίας και καταστημάτων, ψηφιοποίηση εργασιών) και στη μείωση των κόκκινων δανείων. Η αναγκαία είσοδος των νέων τεχνολογιών χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για την επιθυμία των τραπεζιτών να μειώσουν το εργατικό και μισθολογικό κόστος, μειώνοντας δραστικά τους εργαζόμενους, αντικαθιστώντας το προσωπικό με ελαστικά εργαζόμενους (ενοικιαζόμενους, συμβασιούχους κλπ) και αυξάνοντας ραγδαία την εκχώρηση εργασιών.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουμε θέση και ή θα συνταχθούμε με την αναγκαία για το κεφάλαιο διάσωση των κερδών των τραπεζών που προϋποθέτει μνημόνια ισοπέδωσης εργασιακών και εργατικών δικαιωμάτων ή θα συνταχθούμε μαζί με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, αντιστεκόμενοι στην αντεργατική λαίλαπα που ετοιμάζεται και στις τράπεζες, διεκδικώντας τον πλούτο που παράγουμε.
Με αυτή τη λογική θα πρέπει να βρούμε τρόπους να απαντήσουμε και στο θέμα της μείωσης των θέσεων εργασίας με απολύσεις  που όπως φαίνεται πλέον θα είναι από τα κυρίαρχα  το επόμενο διάστημα. Ήδη μετράμε απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας μέσω εθελουσιών προγραμμάτων, απολυμένους συναδέλφους στις συνεταιριστικές τράπεζες (Αχαϊκή, Ρόδου κλπ), απολυμένους ενοικιαζόμενους (Εθνική), κρούση για απολύσεις στην Αττική,  συναδέλφους που μετατίθενται σε άλλη πόλη επειδή δεν αποχώρησαν στην Alpha Bank  και ο κατάλογος δεν έχει τέλος..
Η ΟΤΟΕ έχει πάρει ξεκάθαρα θέση υπέρ της ανάπτυξης και κερδοφορίας των τραπεζών. Όλο το προηγούμενο διάστημα κραυγάζει δήθεν ότι οι απολύσεις αποτελούν κόκκινη γραμμή, όμως αποδέχθηκε τις εθελούσιες με εκβιασμούς και πιέσεις, τους χιλιάδες ελαστικά εργαζόμενους στις τράπεζες, και μιλάει για τους κακούς ξένους που ελέγχουν πλέον το τραπεζικό σύστημα. Συναντιέται με τις διοικήσεις των τραπεζών και υπογράφει κλαδικές  στις οποίες εκφράζεται ως ευχή η “βούληση” για αποτροπή απολύσεων.
Έτσι, στο τελευταίο ΓΣ του Ιουλίου προχώρησε σε ακόμα αντιδραστικότερες «ρεαλιστικές» προτάσεις που φανερώνουν ότι έχει αποδεχθεί το γεγονός ότι θα υπάρξουν απολύσεις,  προσπαθεί να βρει τρόπους να «μετριάσει»  το αποτέλεσμα και το τραγικότερο  να συνηθίζουμε πλέον στην ιδέα ότι είμαστε υπό απόλυση ανά πάσα στιγμή. Πιο συγκεκριμένα, ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ - Εργοδοτικοί στη λογική να έχουμε εναλλακτικές επιλογές για να μην πάμε σε μαζικές απολύσεις,  πρότειναν σαν βάση συζήτησης τη «δημιουργία φορέα εκπαίδευσης  εξειδικευμένων προγραμμάτων για να καταστεί αποτελεσματικός ο εργαζόμενος ακόμα και σε περίπτωση αλλαγής αντικειμένου λόγω ψηφιοποίησης εργασιών και  να μην μπορεί ο εργοδότης να τον απολύσει».
Στην περίπτωση δε που απολυθεί κάποιος, να υπάρχει «ένα ταμείο όπου θα συμμετέχουν με εισφορές εργοδότες και εργαζόμενοι  το οποίο θα καλύπτει με κάποιο εισόδημα τους απολυμένους, με  ιδιαίτερη μνεία σε αυτούς που θα χρειάζονται  5-6 χρόνια για να βγουν στη σύνταξη». Καλούμαστε δηλαδή να αποδεχτούμε οριστικά την επιστροφή μας στο εργασιακό καθεστώς των αρχών του 19ου αιώνα, τότε που η φροντίδα για τους ανήμπορους να εργαστούν βάρυνε τις οικογένειες και τους συναδέλφους τους. Μας ζητείται να συνδράμουμε με τις εισφορές μας για τη δημιουργία ενός ταμείου που θα υποκαθιστά το ΙΚΑ και τον ΟΑΕΔ, απαλλάσσοντας κράτος και εργοδότες από τις υποχρεώσεις τους και αναλαμβάνοντάς τις εμείς. Η δική μας υποαπασχόληση κι εξαθλίωση είναι ο όρος και η προϋπόθεση της δικής τους κερδοφορίας.
Το δρόμο τον έχει δείξει η αστικοποιημένη ΓΣΕΕ μέσα από τα κακόφημα Ινστιτούτα Εργασίας και Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης μέσω των οποίων τρέχει τα διάφορα επιδοτούμενα προγράμματα «πρακτικής άσκησης», «επαγγελματικής κατάρτισης», «απόκτησης εργασιακής εμπειρίας» κτλ. Τώρα ήρθε κι η σειρά της ΟΤΟΕ για να αναβαθμίσει το δικό της Ινστιτούτο Εργασίας από ένα όχημα για μερικές θέσεις καλοπληρωμένης αργομισθίας σε ένα χρυσοφόρο εργαλείο προσπορισμού κρατικών, κοινοτικών και άλλων κονδυλίων που σίγουρα θα της προσφερθούν για τις πολύτιμες υπηρεσίες που προσφέρει στο σύστημα: την απορρόφηση των κραδασμών που προκαλεί η φτωχοποίηση της τάξης μας και την αποτροπή των πιθανών αντιδράσεων.  
Η ομοσπονδία των τραπεζοϋπαλλήλων, και ως  ηκαι ωςκγραφειοκρατικός συνδικαλισμός, που η πολύχρονη απαλλαγή των συνδικαλιστών της από την εργασία και τα προνόμια που απολάμβαναν τους έχουν αποξενώσει από τον κόσμο της εργασίας που (υποτίθεται ότι) εκπροσωπούν, και ως κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός, που κινείται στη λογική του «κοινωνικού εταιρισμού», της στήριξης των εκάστοτε κυβερνήσεων, της σύμπλευσης συμφερόντων μεταξύ εργοδοτών κι εργαζομένων και της πάση θυσία διατήρησης της «εργασιακής ειρήνης» ακόμα και σε βάρος των εργαζομένων που (υποτίθεται ότι) εκπροσωπούν, πλέον αποποιείται ουσιαστικά την ιδιότητά της ως συνδικαλιστική οργάνωση και μετατρέπεται ανοιχτά σε κερδοσκοπική επιχείρηση. Προτεραιότητά της δεν αποτελεί η εκπροσώπηση των εργαζόμενων  αλλά η διασφάλιση της ύπαρξής της χωρίς αυτούς. Στη βάση αυτή δεν ενδιαφέρεται -ούτε καν σε επίπεδο διακηρύξεων- για αποτροπή των απολύσεων αλλά μόνο για τη διαχείριση των απολύσεων, τις οποίες θεωρεί πλέον δεδομένες (ου μην κι αναγκαίες).  Μεριμνά επίσης ώστε η διαχείριση αυτή να γίνει με τον επωφελέστερο - για την ίδια εννοείται - τρόπο, καθιστώντας την ανεργία ένα πεδίο επιχειρηματικής δραστηριότητας υψηλής κερδοφορίας
Όχι μόνο δεν προετοιμάζουν τον κλάδο για ανυποχώρητο αγώνα, αλλά συζητάνε το μέγεθος της ήττας.
Σαν Αγωνιστική Συνεργασία στην ΟΤΟΕ δηλώσαμε ότι οι παραπάνω προτάσεις όχι μόνο είναι μη αποδεκτές και δεν μπαίνουν σε συζήτηση αλλά θα καλέσουμε με όλες μας τις δυνάμεις τους εργαζόμενους να τις απορρίψουν στην πράξη. Δεν θα πληρώσουμε άλλο εμείς την κρίση που δημιούργησαν αυτοί.
Δεν διαπραγματευόμαστε την απόλυση ούτε 1 επιπλέον εργαζόμενου.
Καλούμε για σύγκληση έκτακτων ΓΣ των συλλόγων μέσα στο Σεπτέμβρη μπροστά και στην ψήφιση του συνδικαλιστικού νόμου για τα εργασιακά.
Ενάντια στα σχέδια των τραπεζιτών, στα πλάνα αναδιάρθρωσης.
Με  συγκρότηση μαζικού μετώπου με τα πρωτοβάθμια σωματεία για πανεργατικές απεργιακές κινητοποιήσεις και ταξικό κέντρο αγώνα.  
Παλεύουμε για μόνιμη σταθερή δουλειά, προσλήψεις προσωπικού, ενάντια στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.
Μείωση χρόνου εργασίας τώρα, αξιοποιώντας τις νέες τεχνολογίες.
Συντονιζόμαστε με τους υπόλοιπους εργαζόμενους και συλλογικότητες ενάντια στους πλειστηριασμούς λαϊκών κατοικιών.
Αύγουστος 2017

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Πρόταση Προοπτικής: Ανακοίνωση για τα μπόνους και τη στοχοθεσία

Η “διακριτική” γοητεία της στοχοθεσίας…
και η επιστροφή των μπόνους στις τράπεζες...
Ιούλιος 2017
Μέσα σε διάστημα σχεδόν ενός μήνα κυκλοφόρησαν 2 εγκύκλιοι της Τράπεζας που θεσμοθετούν μπόνους για την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων: αφενός την πραγματοποίηση ρυθμίσεων στο χαρτοφυλάκιο δανείων όλων των κατηγοριών (ΕΕ 40/15.05.2017) και αφετέρου την προώθηση πωλήσεων POS για τις επιχειρήσεις (Β 137/30.06.2017). Και μόνο η ανάγνωση της λέξης μπόνους (επιβράβευση) προκαλεί την αντίδρασή μας, αλλά και όλης της κοινωνίας θεωρούμε,  ανεξάρτητα από το γεγονός ότι αυτά που υπόσχεται η Διοίκηση προς τους εργαζόμενους είναι ψίχουλα που για άλλη μια φορά θα μοιραστούν με τον πλέον αδιαφανή τρόπο κατά το δοκούν των διευθυντών των καταστημάτων…
Πρίν από 10 χρόνια ο τότε Γενικός Δ/ντης Δικτύου, Μ.Μωυσής, απευθυνόμενος σε στελέχη καταστημάτων έγραφε: «Όπως γνωρίζετε πολύ καλά, το 2007 εφαρμόστηκε με επιτυχία και για πρώτη φορά η αξιολόγηση των Καταστημάτων έναντι της στοχοθεσίας σε τριμηνιαία βάση. Η μέθοδος εφαρμογής των τριμήνων στο σύστημα της στοχοθεσίας και κατά συνέπεια των bonus, δημιουργεί νέα δεδομένα που δεν μπορούν να βάλουν σε σύγκριση το σύστημα αυτό με ό,τι ίσχυε παλιά, δηλαδή την αξιολόγηση μία φορά το χρόνο έναντι των ετησίων στόχων των Καταστημάτων». Σε ολόκληρο το κείμενο η πρόθεση του πρώην Γενικού Δ/ντή ήταν να υπερασπιστεί ένα συγκεκριμένο σύστημα αξιολόγησης κι έτσι κάνει τη σύνδεση που θέλουμε να καταδείξουμε κι εμείς: τα μπόνους δεν είναι άλλο από την προσπάθεια να συνδεθεί η αμοιβή μας με τη στοχοθεσία, την εκάστοτε ανάλογα με την εποχή, και να παγιωθεί ένας διαφορετικός τρόπος αντίληψης της δουλειάς μας. Δηλαδή, να εμπεδώσουμε το πνεύμα του «πουλάω άρα πληρώνομαι»…Τόσο απλά… Κι από την εφαρμογή του τρίμηνου που υποστήριζε τότε η στοχοθεσία, φτάσαμε στον μήνα, στη βδομάδα, στην ημέρα, και τελικά η αξιολόγηση γίνεται ανά ώρα, όπως γνωρίζουμε οι υπάλληλοι των καταστημάτων!
Είναι δυνατόν το δέλεαρ μιας έξτρα αμοιβής, εκτός συλλογικών συμβάσεων και έκτακτου χαρακτήρα, να αντισταθμίσει την πίεση που δεχόμαστε για την επίτευξη των στόχων; Λαμβάνεται υπόψη από τα μεγαλοστελέχη της Διοίκησης η υποστελέχωση όλων των υπηρεσιών στα καταστήματα λόγω της έλλειψης προσωπικού; Αλήθεια, πιστεύουν πως οι συνάδελφοι στο δίκτυο χρειάζονται τα ψίχουλα των μπόνους ως κίνητρο για να εργαστούν ή χρειάζεται προσωπικό για να στελεχώσει όλες τις υπηρεσίες στα καταστήματα; Μήπως τους διαφεύγει ότι ένας υπάλληλος Καταστήματος δεν κάνει μόνο πωλήσεις αλλά και δουλειές σημαντικές που δεν μετριούνται με τα δικά τους κριτήρια, όπως ψηφιοποίηση, αρχείο, ηλεκτρονική και φυσική αλληλογραφία, back office εργασίες ενώ παράλληλα εξυπηρετεί δεκάδες πελάτες κάθε μέρα,  χειρίζεται ένα σωρό πληροφοριακά συστήματα της τράπεζας -τα οποία αλλάζουν συνεχώς- και πρέπει πάνω από όλα να ακολουθεί ένα σωρό εγκυκλίους -οι οποίες και αυτές αλλάζουν συνεχώς-;
Η προηγούμενη δεκαετία των μπόνους για να πουλάμε δάνεια, κάρτες κλπ, με εμφανή αποτελέσματα στη σημερινή εποχή που μαζεύουμε τα απόνερα, δεν είναι μακριά και δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου. Τα μπόνους ήταν και είναι η προσπάθεια νομιμοποίησης της στοχοθεσίας, που μας έμεινε για τα καλά και οδηγεί στην φοβερή πίεση όλων αυτών των ετών. Για να μην αναφέρουμε πως χρειάζεται περίσσιο θράσος από την μεριά των διοικούντων όταν τάζουν μπόνους και επιβράβευση στο προσωπικό των τραπεζικών καταστημάτων για να κυνηγήσει στόχους στις ρυθμίσεις δανείων σε μια εποχή όπως η σημερινή που η κοινωνία και ο λαός έχουν πληρώσει την διάσωση των τραπεζών (ανακεφαλαιοποιήσεις) με ανεργία, μειώσεις μισθών και συντάξεων, φόρους και χαράτσια. Προφανώς αν η διοίκηση ήθελε να επιβραβεύσει το προσωπικό, θα το έκανε μέσω της επιχειρησιακής σύμβασης, με την επιστροφή της μείωσης του μισθού (κουτάκι), την πληρωμή υπερωριών, την επιστροφή των περικοπών που μας έχει επιβάλει, την αύξηση συνολικά του μισθού μας.
Σε αυτή τη λογική η Διοίκηση έχει βρει συμπαραστάτη την πλειοψηφία του ΣΥΕΤΕ, καθώς όλα αυτά τα χρόνια οι παρατάξεις που είχαν την πλειοψηφία αποδέχονταν και τη λογική των μπόνους και των στόχων. Υποστήριζαν και υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με τους συλλογικούς στόχους (πόσο συλλογικοί είναι όταν ουσιαστικά εξατομικεύονται στον κάθε συνάδελφο με τη μείωση του προσωπικού που υπάρχει στα καταστήματα;). 
Εμείς θυμόμαστε ακόμα ότι μισθωτή εργασία σημαίνει πώληση χρόνου του εργάτη στον εργοδότη και όχι σύμβαση εγγυημένου έργου. Υπερασπιζόμαστε έναν σταθερό μισθό βασισμένο σε κατακτήσεις συλλογικών συμβάσεων, ανεξάρτητο από τα κέρδη και τις ζημιές τους και αντιδρούμε στις μεταβλητές αμοιβές των μπόνους που δίνει η εργοδοσία όπως, όπου και όποτε θέλει. Πολύ περισσότερο τώρα που μέσα στις τράπεζες (και στην ΕΤΕ ειδικότερα) στρατιές μάνατζερ και συμβούλων χτίζουν καριέρες και βιογραφικά θέλοντας να εγκαθιδρύσουν ένα σύστημα “επιβράβευσης” που θα διασφαλίζει τις δικές τους υψηλές αμοιβές πατώντας πάνω στη δικιά μας δουλειά. Ένα σύστημα που θα δικαιολογεί και θα διατηρεί την ανικανότητα των διοικούντων να οργανώσουν τις εργασίες με τρόπο λειτουργικό ενώ θα συνεχίζονται οι ελλείψεις προσωπικού, οι μειώσεις στον μισθό μας, οι ελαστικές μορφές εργασίας (ενοικιαζόμενοι υπάλληλοι) και η καταπάτηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων.
Καλούμε τους συναδέλφους να σταθούν κριτικά απέναντι τόσο στα μπόνους όσο και στους στόχους!
Απορρίπτουμε τη λογική του ανταγωνισμού καθώς και την προσπάθεια υποτίμησης της εργασίας μας μέσα από την ανάδειξη των πωλήσεων σε υπέρτατη αξία.
Ø  Η τραπεζική εργασία ενός καταστήματος είναι αλυσίδα στην οποία ΟΛΟΙ οι εργαζόμενοι σε αυτό συνεισφέρουν είτε κάνουν πωλήσεις είτε όχι, είτε δουλεύουν σε γραφείο είτε στο γκισέ.
Ø  Οποιαδήποτε προσπάθεια αξιολόγησης της προσφοράς του κάθε εργαζόμενου ξεχωριστά στα αποτελέσματα της τράπεζας είναι στην ουσία της άδικη και μεροληπτική.
Ø  Η προσπάθεια σύνδεσης μισθού και παραγωγικότητας πρέπει να αποκρουστεί συλλογικά, ειδικά στους σημερινούς καιρούς που μας αντιμετωπίζουν σαν κόστος που πρέπει να μειωθεί!
 
 
 6980925499, 6936548328, 6946465296, 6948788704, 19923, 74306, 79836, 83908

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Πρωτοβουλία Εργαζομένων Τράπεζας Αττικής για το απεργιακό ταμείο

ΓΙΑ ΤΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ




Ένα από τα θέματα που απασχόλησαν την τελευταία συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΣΥΤΑ ήταν αυτό του ορισμού επιτροπής που θα επεξεργαστεί τη σύνταξη κανονισμού για το απεργιακό ταμείο του Συλλόγου. Μπορούμε να κατανοήσουμε την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός γραπτού πλαισίου λειτουργίας του απεργιακού ταμείου, αν και αυτό γεννά αυτόματα και το ερώτημα γιατί η ηγεσία του ΣΥΤΑ δεν το έπραξε στα έντεκα (τουλάχιστον) χρόνια που ασκεί διοίκηση στο Σύλλογο.
Έστω και με την καθυστέρηση αυτή, εμείς από την πλευρά μας είμαστε πρόθυμοι να συνεισφέρουμε στην κάλυψη αυτού του κανονιστικού κενού, εφόσον τηρείται μια πολύ απλή αλλά συνάμα ουσιαστική προϋπόθεση. Ότι δηλαδή ο σκοπός του απεργιακού ταμείου είναι η ενίσχυση των εργαζομένων που συμμετέχουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις, με πολύ συγκεκριμένες εξαιρέσεις είτε για περιπτώσεις με πραγματικά έκτακτο και επείγοντα χαρακτήρα, είτε για σκοπούς απολύτως συναφείς που να εντάσσονται σε ένα διεκδικητικό πλαίσιο των εργαζόμενων.
Στη λογική αυτή π.χ. υπερψηφίσαμε προτάσεις όπως η ενίσχυση των οικογενειών θανόντων συναδέλφων μας (μία προφανέστατα έκτακτη κι επείγουσα περίπτωση) ή η κάλυψη κάποιων εξόδων νομικών ενεργειών (λήψη γνωματεύσεων) για την ενίσχυση της υπερασπιστικής γραμμής των απολυμένων συναδέλφων μας για την υπόθεση της ΠΝΠ της τραπεζικής αργίας. Αντίθετα, παλιότερα καταψηφίσαμε προτάσεις που αφορούσαν τη χρήση πόρων του απεργιακού ταμείου για παντελώς άσχετους σκοπούς (π.χ. χρηματικά έπαθλα για φλουριά πρωτοχρονιάτικων πιτών ) και που, ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια είχαν εκλείψει.
Η διαδικασία όμως που ακολουθείται για τη σύνταξη του κανονισμού αυτού, όπως παρουσιάστηκε στην προχθεσινή συνεδρίαση, είναι ιδιαίτερα προβληματική. Ξεκινώντας από τη σύνθεση της επιτροπής, η οποία έχει οκτώ μέλη, προερχόμενα όλα από την πλειοψηφούσα παράταξη. Προτάσεις για αναλογική συμμετοχή εκπροσώπων από τις μειοψηφίες βάσει των αποτελεσμάτων των πρόσφατων αρχαιρεσιών, απορρίφθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς καμία σοβαρή τεκμηρίωση. Δεν ξέρουμε αν αυτή η επίδειξη αδιαλλαξίας είχε να κάνει με τη σύγχυση του προέδρου του ΣΥΤΑ από την κριτική που δέχθηκε σε προηγούμενη ανακοίνωσή μας, ή αν είναι απλά απόρροια της αλαζονείας της εξουσίας. Εμείς, σε κάθε περίπτωση, επισημαίνουμε ότι δεν μπορεί ένας Σύλλογος Εργαζομένων να λειτουργεί με βάση το θυμικό του προέδρου του όπως και ότι το κυρίαρχο σώμα επέλεξε πλειοψηφίες και μειοψηφίες και όχι ολοκληρωτισμό και μονοφωνία.
Το πρόβλημα όμως είναι πολύ μεγαλύτερο από ένα ζήτημα αντιπροσώπευσης και ακουμπά την ουσία της λειτουργίας του απεργιακού ταμείου. Με δεδομένα λοιπόν ότι:
  • Το προεδρείο αρνήθηκε να δώσει ένα γενικό περίγραμμα του επιθυμητού πλαισίου λειτουργίας του ταμείου
  • Μετά από επίμονες σχετικές ερωτήσεις μας, η απάντηση που λάβαμε ήταν ότι η κάλυψη των απεργιών θα παραμείνει μεν ο κύριος σκοπός της λειτουργίας του ταμείου, αλλά αυτή θα είναι πλέον μία από τις πολλές προβλεπόμενες χρήσεις
  • Σε παλαιότερες συνεδριάσεις έχουν εκφραστεί κατά καιρούς από τα εκάστοτε μέλη της πλειοψηφίας απόψεις υπέρ μιας πιο «ευέλικτης» λειτουργίας του απεργιακού ταμείου
  • Είναι λίγο-πολύ δεδομένο ότι στο προσεχές μέλλον η ηγεσία του ΣΥΤΑ δεν πρόκειται να προβάλλει οποιουδήποτε τύπου μισθολογικές διεκδικήσεις. Ίσως με δεδομένη και την ΕΣΣΕ 2017-2019 δεν έχει και πολλά περιθώρια, σίγουρα όμως δεν έχει και καμία τέτοια διάθεση.
Με βάση λοιπόν τα παραπάνω και σε συνδυασμό με την έλλειψη διαφάνειας που συνεπάγεται ο πλήρης αποκλεισμός των μειοψηφιών από τη σύνθεση της επιτροπής, είναι ορατός ο κίνδυνος να δούμε το απεργιακό ταμείο να χρησιμοποιείται για την άσκηση μιας πολιτικής παροχών. Κάτι τέτοιο φρονούμε ότι θα ήταν καταστροφικό και θα υπονόμευε μακροπρόθεσμα τη δυνατότητα του Συλλόγου να εξυπηρετεί το βασικό καταστατικό σκοπό του, δηλαδή τη «μελέτη, προστασία και προαγωγή των ηθικών, επαγγελματικών και οικονομικών συμφερόντων, προβλημάτων και αναγκών των μελών του Συλλόγου με την πραγματοποίηση των απαραίτητων σε κάθε περίπτωση κινητοποιήσεων και λοιπών εκδηλώσεων», απειλώντας εν τέλει και την ίδια την αυτοτέλειά του έναντι της εργοδοσίας.
Καθώς λοιπόν έχουμε αποκλειστεί από όλες τις σχετικές διαδικασίες, αυτό που μπορούμε για την ώρα είναι να επισημάνουμε στα μέλη της επιτροπής –εφόσον βέβαια αυτή η επιτροπή πρόκειται να έχει κάποιο ουσιαστικό ρόλο στο έργο που αναλαμβάνει και δεν θα κληθεί απλώς να διεκπεραιώσει προειλημμένες αποφάσεις- ότι οφείλουν να επιδείξουν ιδιαίτερη φειδώ στις εξαιρέσεις που θα προβλεφθούν. Ένα εύρωστο απεργιακό ταμείο, όπως αυτό που έχουμε την τύχη να διαθέτουμε, εξυπηρετεί τελικά πολύ περισσότερο τα συμφέροντα των μελών του διασφαλίζοντάς τους τη δυνατότητα να διεκδικούν συλλογικά και να κατακτούν αυξήσεις, παροχές, κ.α. για όλους. Δεν αποδεχόμαστε κανενός είδους λογική «αξιοποίησης» των πόρων του απεργιακού ταμείου με την έννοια της υποκατάστασης των κοινωνικών παροχών που κανονικά θα όφειλαν να διεκδικηθούν από το κράτος και την εργοδοσία.
…………………………………………………………………………………………………
Όταν κάποιος δεν έχει απαντήσεις επί της ουσίας καταφεύγει σε θορυβώδεις αντιπερισπασμούς. Όταν δεν μπορεί αλλά ούτε και θέλει να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητάς μας, τότε απλά δημιουργεί γεγονότα.
Αν κάποιος πραγματικά απεχθάνεται τη βία, μιλά για τις αιτίες της και προσπαθεί να την εξηγήσει χωρίς να ξεχνά πως η βία ασκείται με ποικίλους τρόπους: το να σου παίρνουνε το σπίτι είναι μια κατεξοχήν μορφή βίας. Κι όταν εκεί, σε μια ακραία συντεχνιακή λογική, οι εκπρόσωποί μας υπερασπίζονται την τοκογλυφία και την αναλγησία ζητώντας περισσότερη καταστολή, τότε στοχοποιούν τους τραπεζοϋπάλληλους και μας απομονώνουν από την κοινωνία, με κίνδυνο και ο λαός και η εργατική τάξη να στραφούν ενάντιά μας στους αγώνες μας στο μέλλον.
Η δημοκρατία στα συνδικάτα χαλυβδώνεται μέσα από το σεβασμό των απόψεων όλων, πλειοψηφιών, μειοψηφιών, ατόμων, όταν αυτές δεν αντιτίθενται στις καταστατικές αρχές τους. Οι παρατάξεις διαφωνούν μεταξύ τους συνήθως εξορισμού, αυτό είναι άλλωστε που τις διαφοροποιεί, οι απόψεις τους. Καμιά παράταξη όμως, ούτε η πλειοψηφούσα ΔΗΣΚ, δεν έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί ένα συνδικαλιστικό όργανο, το ΔΣ, για να καταδικάσει τις απόψεις μιας άλλης. Ως παράταξη, η ΔΗΣΚ μπορεί να καταδικάσει όποιον θέλει, όσο θέλει. Δε δικαιούται όμως να μιλάει στο όνομα του συνόλου των εργαζομένων ούτε του συνδικαλιστικού κινήματος, το οποίο, ας μας συγχωρέσει που θα πούμε την προφανή αλήθεια, δεν εκφράζει, παρά τις μεγαλοστομίες της περί «ταξικής συνείδησης» (την οποία ξεχνάει φυσικά να υπηρετήσει όταν γίνονται σαρωτικές μειώσεις των μισθών μας, όταν συνάδελφοί μας απολύονται, κ.α.). Με βάση τη λογική της ΔΗΣΚ, μπορεί κάποτε να δούμε και κυβερνητικές πλειοψηφίες, σε μια κόντρα του κόμματός τους με αυτό της αντιπολίτευσης, στη Βουλή, να καταδικάζουν την άποψη που δεν του αρέσει με απόφαση της Βουλής στην οποία έχουν την πλειοψηφία, κατά τεκμήριο.
Επί της ουσίας του επιχειρήματος: Υπηρετούμε στο και όχι το χρηματοπιστωτικό τομέα. Πράγμα που σημαίνει ότι, όταν η «εθνική οικονομία» και οι μνημονιακές πολιτικές επιβάλουν να στερηθούν τα σπίτια τους άλλοι εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, και πιθανώς και οι δικές μας οικογένειες, δεν υποχρεούμαστε να συμφωνήσουμε με την προτεραιότητα αυτή, τραπεζιτών, «θεσμών», κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και όσων την υπηρετούν. Οφείλουμε, πριν αποδεχθούμε ως μοιραία την απώλεια των σπιτιών των δανειοληπτών, να πούμε με δυνατή φωνή ότι στεκόμαστε στο πλευρό της κοινωνίας, και ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να μη γίνει κανένας πλειστηριασμός, καμιά κατάσχεση σπιτιού ανθρώπων όπως εμείς. Γιατί αν δεν κινδυνεύσει κανένα σπίτι, δε θα κινδυνεύσει και κανένας από μας. Αν αρχίσουν να χάνονται σπίτια, πολύ φοβόμαστε ότι το κύμα της διαμαρτυρίας θα συμπαρασύρει και εμάς.
Υποχρεούμαστε λοιπόν, ΚΑΙ για τα δικά μας σπίτια και για τη δική μας ασφάλεια τελικά, να πούμε μεγαλόφωνα ότι δεν είναι δική μας επιλογή οι πλειστηριασμοί, δεν είναι δικό μας έργο, κι ότι δεν είμαστε ενάντια σε μια κοινωνία που στενάζει, της οποίας μέρος είμαστε κι εμείς.
Την κοινωνική ειρήνη και τη συνταγματική νομιμότητα την έχουν προ πολλού διασαλεύσει αυτοί που μας οδήγησαν ως εδώ. Όταν λοιπόν θα στέκονται απέναντι στην κοινωνία με την αστυνομία το στρατό και τις αύρες τους, με τίνος το μέρος θα είμαστε; ‘Όταν οι γονείς μας, οι σύζυγοί μας και τα παιδιά μας θα βρεθούν αντιμέτωποι με τις δυνάμεις αυτές, εμείς πού θα είμαστε; Αναμένουμε την καταδικαστική απόφαση επειδή θέτουμε το ερώτημα.

Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Ανακοίνωση της Πρότασης Προοπτικής για το δίκτυο καταστημάτων της ΕΤΕ

Καλώς ήρθατε στην έρημο του πραγματικού: 
το νέο μοντέλο εργασίας στο 
Δίκτυο καταστημάτων της Εθνικής Τράπεζας


Μια νέα ζοφερή πραγματικότητα καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε οι συνάδελφοι στα καταστήματα της ΕΤΕ. Οι συνεχείς πιέσεις για στόχους σε όλες τις υπηρεσίες έχουν γίνει ένας αφόρητος, σχεδόν ωριαίος έλεγχος. Ασφυκτικά e-mail των περιφερειακών διευθυντών, καθοδηγούμενα από τον Γενικό Δ/ντή Δικτύου, κ. Παυλινέρη, πέφτουν βροχηδόν και καταλήγουν να δημιουργούν ένα κλίμα ατομικής στοχοθεσίας και εν τέλει τρομοκρατίας.
Όλα όσα πανηγύριζε ο ΣΥΕΤΕ ότι απέτρεψε είναι εδώ: το πελατοκεντρικό μοντέλο, οι ατομικοί στόχοι, η εξάλειψη ωραρίου, η κυριαρχία των - ακριβοπληρωμένων και με αδιαφάνεια τοποθετημένων - manager αποτυπώνονται στα παρακάτω:
  1.  Δημιουργία νέας ομάδας Ιδιωτών στα καταστήματα, μέσω της οποίας καλούνται όλοι να ενημερώνουν και τηλεφωνικά συνεχώς εκατοντάδες πελάτες ημερησίως για τα προϊόντα της τράπεζας. Κυριαρχούν τα τραπεζοασφαλιστικά προϊόντα για την προώθηση των οποίων μεταλλασσόμαστε σε ασφαλιστικούς πράκτορες. Το νέο μοντέλο επιβάλλει στον υπάλληλο να επιδιώκει πάση θυσία τις ασφάλειες παντός είδους και ΑΚΟΥΣΟΝ ΑΚΟΥΣΟΝ να αποδεικνύει ότι προσπάθησε κρατώντας αρχείο με όλες τις προσφορές ασφαλιστηρίων που ΔΕΝ πέτυχε. Με πρόσφατη εγκύκλιο γινόμαστε μεσάζοντες ασφαλιστικών προγραμμάτων για εταιρείες συμφερόντων ΕΤΕ (η μία εταιρεία -NP Ποσειδών- κοστολογεί φθηνότερα από την «επίσημη» Εθνική Ασφαλιστική). Αναπόφευκτα καταλήγουμε να γινόμαστε φορτικοί στους πελάτες απαιτώντας τα ασφαλιστήριά τους. Την ίδια στιγμή, ειδικοί συνεργάτες εγκαλούν συναδέλφους μας γιατί σε ρυθμίσεις δανείων δεν δίνουν στους πελάτες ασφάλιση δανείου!
  2.  Οι στόχοι γίνονται πλέον άπιαστοι και εξωπραγματικοί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κάρτα ΑΓΡΟΤΗ με την οποία οι υπάλληλοι των Αθηνών καλούνται να βρουν δεκάδες αγρότες (είναι γνωστές τοις πάσι οι αγροτικές καλλιέργειες στο κέντρο της πόλης). Ύστερα από αφόρητες πιέσεις, το φιάσκο αποκαλύφθηκε και βαρύνει τους εμπνευστές των προϊόντων αυτών. Επίσης, οι απίθανοι στόχοι για τις Ρυθμίσεις Στεγαστικής /Καταναλωτικής, που διαμορφώνονται σε αναλογία του χαρτοφυλακίου δανείων και καρτών που κάποτε πίεζαν να πουλάμε. Ας αναλάβει η Τράπεζα τις ευθύνες της για τις αλόγιστες χορηγήσεις του παρελθόντος και τη μείωση του εισοδήματος των δανειοληπτών (που θυσιάστηκε στο βωμό των ανακεφαλαιοποιήσεων) και ας ζητήσει τις εισηγήσεις μας για διαγραφές δανείων αντί για εισπράξεις και ρυθμίσεις «παρά του μη έχοντος».
  3.  Οι εκκρεμότητες λόγω έλλειψης προσωπικού στις υπηρεσίες καταναλωτικής/ στεγαστικής αλλά και χορηγήσεων επιχειρήσεων είναι τέτοιες που το ωράριο έχει γίνει πλέον ανέκδοτο. Ούτε την ασφάλεια των υπαλλήλων δε σκέφτεται η διοίκηση που τους επιτάσσει να δουλεύουν μέχρι αργά το βράδυ. Από την άλλη, στο όνομα της ασφάλειας, ο εφοδιασμός των ΑΤΜ κάθε μέρα με οδηγίες να γίνεται εκτός ωραρίου καταντάει καψόνι, καθώς και πάλι οι συνάδελφοι την πληρώνουν για την έλλειψη υπαλλήλων για την ομαλή διεκπεραίωση. Οι δε θέσεις ταμείων έχουν μειωθεί στο έπακρο μετά και την πρόσφατη εθελουσία (που συνεχίζεται σιωπηρά και τελειωμό δεν έχει) ενώ η διοίκηση έχει επιβάλει το μοντέλο του αναπληρωτή για να μην κατοχυρώνεται η θέση, το επίδομα, η valeur κλπ. Τα κενά καλύπτονται με συνεχείς αποσπάσεις, ανοίγοντας τρύπες για να μπαλώσουν άλλες. Μειώθηκαν και οι οργανικές θέσεις (υποδιευθυντών) κατά 30% περίπου σε αρκετά καταστήματα, όπως διαπιστώσαμε με τις πρόσφατες προκηρύξεις/τοποθετήσεις. 
  4.  Η νέα τελευταία έμπνευση με βάση e-mail περιφερειακών και οδηγίες διευθυντών είναι κάθε μέρα 2 και πλέον υπάλληλοι από το κατάστημα να βγαίνουν έξω προς άγρα πελατών κυρίως για POS. Γίναμε και πλασιέ!
  5.  Στις ρυθμίσεις δανείων, την “καυτή πατάτα” όλων των τραπεζών, θεσπίστηκε μπόνους (!),επιστρέφοντας στην παλιά κλασσική συνταγή με το τυρί και τη φάκα. Οι συνάδελφοι πιέζονται να τηλεφωνούν στους πελάτες που έχουν ήδη δεχθεί χιλιάδες τηλέφωνα κι από τις εταιρείες με αποτέλεσμα το αλαλούμ να μην έχει τέλος. 
  6.  Η αξιολόγησή μας, πρώτα με το satisfaction panel , και μετά με τηλέφωνα στους πελάτες καταρχήν των premium, αλλά και όσων κάνουν αίτημα ρύθμισης. Οι πελάτες δέχονται ερωτήσεις αν έμειναν ικανοποιημένοι από την εξυπηρέτηση. Αλήθεια, όταν περιμένουν μερικές ώρες στα ταμεία λόγω έλλειψης teller (όπως προαναφέραμε), όταν κλείνει το κατάστημα που τους εξυπηρετούσε, όταν βλέπουν άδεια γραφεία, πώς θα αξιολογούν και ποιος θα την πληρώνει; Άλλαξε το σύστημα αξιολόγησης και δεν το μάθαμε; 
  7.  Ακόμα και τα εγκυκλίως προβλεπόμενα δεν τηρούν οι διοικούντες, όπως την εφαρμογή της εγκυκλίου του 2008 για τους premium (απονομή κινήτρων). Δεκάδες συνάδελφοι αντιλήφθηκαν το παραμύθι και ότι κακώς μπήκαν στη λογική να κυνηγάνε στόχους και πελάτες, να χαραμίζουν ωράριο και άδειες, να εργάζονται σε φοβερή πίεση γιατί δήθεν θα ανταμειφθούν. 
  8.  Σε συγχωνεύσεις καταστημάτων, οι συνάδελφοι που θα κληθούν να δουλέψουν με εντατικοποίηση, πακετάρουν για πολλές μέρες, κουβαλούν κούτες μέσα σε βρώμικα υπόγεια και σκάλες, συνήθως μετά το ωράριό τους. Γίναμε και χαμάληδες! Και μετά εργάζονται με τις κούτες μέσα στο κατάστημα, σε μια εξαιρετική εικόνα καταστήματος προς τους πελάτες.
  9.  Το βραχιολάκι των 10 ευρώ. Μοναδικής έμπνευσης προϊόν ειδικά τώρα που στην κρίση απορρίπτονται χιλιάδες αιτήσεις πιστωτικών καρτών. Για να μη σχολιάσουμε το “κιτς” του πράγματος.
  10.  Το διαρκές χαμόγελο. Σε άλλο e-mail περιφερειακού διοίκησης αναφέρεται ότι πρέπει να εξυπηρετούμε πάντα με το χαμόγελο στα χείλη. Προφανώς ο κύριος αυτός στον καιρό της κρίσης δεν έχει σκοτούρες (αφού την πίεση την τρώνε οι από κάτω) και βρίσκεται στον κόσμο της χαράς. Τον προσκαλούμε μια ωραία ημέρα να αναλάβει μια μόνο υπηρεσία στο κατάστημα. 
Οι εύλογες σκέψεις μας είναι οι εξής:
  •  Καταλαβαίνουν οι εμπνευστές των προϊόντων που απευθύνονται; Καταλαβαίνουν άραγε το μέγεθος της κοινωνικής καταστροφής και της απύθμενης απελπισίας των εργαζομένων, των ανέργων και των συνταξιούχων; Ή επειδή ο δικός τους μισθός είναι αρκετά υψηλός, ζουν σε έναν άλλο κόσμο; 
  •  Σε ποια σύμβαση ακριβώς υπογράψαμε ότι θα είμαστε πλασιέ, ασφαλιστικοί πράκτορες, εκβιαστές και κατά συρροήν ψεύτες; Να σημειωθεί προς τη διοίκηση ότι ο λόγος που αυτή τη στιγμή η τράπεζα κρατιέται ακόμα είναι εξαιτίας του ήθους που έχουν επιδείξει οι συνάδελφοι. Η νέα αυτή πραγματικότητα του μοντέλου «πώληση πάση θυσία» δημιουργεί έναν εργασιακό κανιβαλισμό άνευ προηγουμένου. Οι πελάτες θα βλέπουν τους υπαλλήλους και θα στρίβουν..
  •  Αυτό το ασφυκτικό μοντέλο της ωριαίας παρακολούθησης στόχων οδηγεί τον υπάλληλο στην τρέλα, όχι μόνο γιατί δεν προλαβαίνει να ανταποκριθεί στις παράλογες απαιτήσεις αλλά γιατί τελικά τον βάζει να συμπληρώνει και να ενημερώνει ένα σωρό άχρηστα εργαλεία καταναλώνοντας το μισό του εργασιακού του χρόνου να δίνει ραπόρτο για τις εξελίξεις. 
Είναι σαφές ότι η διοίκηση προωθεί για τα καταστήματα το «μοντέλο-τελατίνι». Ένας εύκαμπτος υπάλληλος έτοιμος να ανταποκριθεί στις πιο παράλογες απαιτήσεις –και πωλητής και πλασιέ και ελεγκτής και διεκπεραιωτής και πάντα με το χαμόγελο στα χείλη. Αυτό το μοντέλο που παραβλέπει συνεχώς τον ανθρώπινο παράγοντα και δημιουργεί αδίστακτους εργαζόμενους ρομπότ δεν θα το υπηρετήσουμε. Ήδη οι εντατικοί ρυθμοί μας εξουθενώνουν και λειτουργούν σε βάρος της σωματικής και ψυχικής μας υγείας. 
Καλούμε τους συναδέλφους:
Ø να μας καταγγείλουν οποιαδήποτε αυθαιρεσία είτε σε θέματα ωραρίου είτε σε θέματα που άπτονται του εργασιακού τους αντικειμένου
Ø να μην ανέχονται εξευτελιστικές οδηγίες και εντολές
Ø να αντισταθούν στο διευθυντικό δικαίωμα και να αρνηθούν οποιαδήποτε παραβίαση της εργασιακής μας σχέσης. 
Η εργασία μας είναι η εξυπηρέτηση της πελατείας, και τίποτα παραπάνω. Στην κατάσταση αυτή οφείλουμε όλοι να προβάλουμε τις αντιστάσεις μας, μη αποδεχόμενοι υπέρβαση ωραρίου και μάλιστα χωρίς καταγραφή του. Να μην παραιτούμαστε από τις συλλογικές κατακτήσεις του παρελθόντος και να προτάξουμε τις διεκδικήσεις μας για πρόσληψη μόνιμου προσωπικού. 
Προειδοποιούμε τη Διοίκηση να σταματήσει αυτήν την κατρακύλα της πίεσης προς το δίκτυο, διαφορετικά θα αρχίσουμε να καταγγέλλουμε ονόματα (περιφερειακών, διευθυντών κ.α.) και διευθύνσεις. 
Ο ΣΥΕΤΕ θα παραμείνει για ακόμα μια φορά ανεπαρκής; Θα αφήσει και πάλι στο έλεος της διοίκησης τους συναδέλφους; Ας προσπαθήσει έστω για μια φορά να προκαλέσει συνελεύσεις στα καταστήματα, να ακούσει τα παράπονα των συναδέλφων και να πράξει τα αυτονόητα, αντί να κάνει αγοραπωλησία θέσεων-ψήφων.
Εμμένουμε ακόμα και τώρα στους δύσκολους καιρούς της κρίσης να παλεύουμε για ένα αξιοπρεπή εργασιακό βίο χωρίς συνεχείς παρακολουθήσεις, πιέσεις και καταπατήσεις των εργασιακών δικαιωμάτων μας.
Ιούλιος 2017
e-mail:protasiprooptikis@gmail.com, Ιστοσελίδα:www.protasiprooptikis.blogspot.com
6980925499, 6936548328, 6946465296, 6948788704, 19923, 74306, 79836, 83908

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

Αγωνιστική Πρωτοβουλία στην Πειραιώς: Ανακοίνωση


ΝΑ ΞΑΝΑΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
Δε θα ζήσουμε σα σκλάβοι στη φυλακή της ΕΕ του ΔΝΤ των μνημονίων
Σύγκρουσηρήξηανατροπή του νέου αντιλαϊκού σφαγείου

Συναδέλφισες – συνάδελφοι,

Ως εργαζόμενοι βιώνουμε καθημερινά τις συνέπειες της πολιτικής της κυβέρνησης που σε συμπόρευση με το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, με τους θεσμούς, το ΔΝΤ και την ΕΕ επιχειρούν να  επιβάλλουν το δικό  τους μονόδρομο της εκτόξευσης των καπιταλιστικών τους κερδών, του δόγματος «δεν υπάρχει εναλλακτική».

Την επομένη της εργατικής Πρωτομαγιάς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, προς ανακούφιση όλου του αστικού πολιτικού κόσμου, συνεχίζοντας και αναβαθμίζοντας το δρόμο που υπηρέτησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις,  ανακοίνωσε τη συμφωνία – 4ο μνημόνιο με τους δανειστές, με μέτρα που περιλαμβάνουν :

·       νέα μείωση συντάξεων
·       μείωση του αφορολόγητου (πρακτικά αντί για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού μας πάνε σε 10 – 11 μισθούς) την ίδια στιγμή που οι τράπεζες ευνοούνται από τον αναβαλλόμενο φόρο
·       απολύσεις συμβασιούχων και μείωση του αριθμού τους στο σύνολο του δημοσίου
·       άνοιγμα του δρόμου για ομαδικές απολύσεις στις μεγάλες επιχειρήσεις (με την κατάργηση της υποχρεωτικής Υπουργικής Απόφασης για την έγκρισή τους),
·       μη επαναφορά συλλογικών συμβάσεων, κυριαρχία ελαστικών σχέσεων εργασίας, υποκατώτατου μισθού
·       κατάργηση της κυριακάτικης αργίας με ακόμα περισσότερες Κυριακές ανοιχτά μαγαζιά
·       συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων ετά το σιδηρόδρομο, τα αεροδρόμια και τα λιμάνια) με το ξεπούλημα του 40% των λιγνιτικών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και του 17% της εταιρείας μέσω του ΤΑΙΠΕΔ,
·       αιματηρά πλεονάσματα 3,5% που θα σηματοδοτήσουν νέες περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες
·       εντατικοποίηση μέτρων αρπαγής και κατάσχεσης λαϊκού εισοδήματος για χρέη σε εφορία και τράπεζες
·       και  … "αντίμετρα" που περιλαμβάνουν φοροαπαλλαγές στις επιχειρήσεις, επιχειρηματική ασυλία για τους Σαββίδηδες και Μελισσανίδηδες, τους «επενδυτές» χωρίς σύνορα και χωρίς όρια και …«συσσίτια» για όσους ζουν κάτω από το όριο φτώχιας

Το πρωτοφανές όμως γεγονός είναι ότι συμφωνήθηκαν και θα ψηφιστούν μέτρα προκαταβολικά και πριν καν τελειώσει το 3ο μνημόνιο η κυβέρνηση δεσμεύεται για το 4ο. Όποια και να είναι η επόμενη βουλή η οικονομική πολιτική θεωρείται συγκεκριμένη.

Οι τράπεζες ως βασικός πυλώνας του καπιταλιστικού συστήματος έχουν προνομιακή μεταχείριση. Το τελευταίο διάστημα ήταν εμφανές ότι η αξιολόγηση έπρεπε να κλείσει με οποιοδήποτε κόστος  για να επιβιώσουν.
Χαρακτηριστικές αλλά όχι μοναδικές οι δηλώσεις Σάλλα  «οι νέες εντάσεις για τη διάσωση της χώρας θέτουν σε κίνδυνο αυτή την μέχρι τώρα πρόοδο των τραπεζών»  και Στουρνάρα « Όσο περισσότερο αργεί να αρθεί το αδιέξοδο, τόσο πιο επιζήμιο θα είναι για τις τράπεζες».

Και αυτό γιατί στη διαπραγμάτευση υπήρχαν  κρίσιμα  ανοικτά θέματα για τις ελληνικές τράπεζες, τα οποία είναι κομβικά για την επίτευξη των πλάνων αναδιάρθρωσης που περιλαμβάνουν στόχους  μείωσης των "κόκκινων" δανείων, λειτουργικού κόστους κλπ.

Πρόκειται για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, την παροχή νομικής κάλυψης-ασυλίας στα στελέχη τραπεζών και Δημοσίου που θα χειριστούν αναδιαρθρώσεις-διαγραφές δανείων, καθώς και βελτιώσεις στο δικαστικό σύστημα ώστε αυτό να μην γίνεται, λόγω χρονοβόρων διαδικασιών, αλλά και τις ομαδικές απολύσεις, τις κλαδικές συμβάσεις.

Η έκθεση του 02/2017 της ΕΕΤ για την κατάσταση στις τράπεζες είναι αποκαλυπτική
Προσωπικό: μείωση κατά 19.067 (29%)άτομα (2009-2016)- Καταστήματα: μείωση κατά 1736 (42,5%)
Κερδοφορία :Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, ακολουθεί μια περίοδο ζημιών αλλά το 2016 επανήλθε
Τελευταία ανακεφαλαιοποίηση (με το 3ο μνημόνιο και τους «μένουμε Ευρώπη» YESΕΕ κλπ): το 62% (32 δις) προήλθε από το ελληνικό δημόσιο (ΤΧΣ) και μόλις το 38% (19,7 δις) προήλθε από κεφάλαια ιδιωτών παρόλα αυτά όμως οι ιδιώτες κατέχουν το 71% και το ελληνικό δημόσιο μόλις το 29%. Δηλαδή οι τράπεζες πρέπει με κάθε κόστος (με μνημόνια και με τα χρήματα των φορολογούμενων) να παραμείνουν στα χέρια του κεφαλαίου. 
Για την  Πειραιώς «η χρονιά σηματοδότησε την σταθεροποίηση επιδόσεων της τράπεζας, … προϋπόθεση για να εισέλθουμε σε αναπτυξιακή τροχιά είναι ένα σταθερό πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον»  δήλωσε  ο Γ.Χατζηνικολάου.
Ενώ ο νέος CEO Χ.Μεγάλου έδωσε τα διαπιστευτήριά του από την πρώτη στιγμή τονίζοντας ότι «οι τράπεζες μπορούν και θέλουν να στηρίξουν τη συγκρότηση ενός νέου υγιούς και βιώσιμου μοντέλου ανάπτυξης που θα λειτουργεί με καθαρά ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια» και δηλώνοντας ότι «πρέπει να  συνεχίσουμε στο δρόμο των μεταρρυθμίσεων  και να παραμείνουμε σταθερά στην Ευρώπη…».
Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι στη διαδικασία υλοποίησης του πλάνου αναδιάρθρωσης επιβάλλεται περαιτέρω μείωση του προσωπικού τουλάχιστον κατά 1.292 άτομα (μέχρι τώρα από το 2012 ο αριθμός εργαζομένων και καταστημάτων από 19.401 και 1.380 μειώθηκε σε 14.492 και 660 αντίστοιχα).
Καθόλου τυχαία δεν είναι η σύνθεση του νέου ΔΣ από «επιφανείς έλληνες και ξένους ειδικούς σε αναδιαρθρώσεις, ανασυγκροτήσεις, τιτλοποιήσεις, ειδικούς ρίσκου και στελέχη αιμοδιψών hedge fund.
Ο μεγαλοεπενδυτής Τζ.Πόλσον χαρακτηριστικά δήλωσε ότι «πιστεύει στο μέλλον των ελληνικών τραπεζών και στους έλληνες που είναι εργατικοί και ανθεκτικοί»

Πέρα όμως από τις αλλαγές σε διοικητικό επίπεδο έχουν ήδη αρχίσει να συντελούνται αλλαγές στις ίδιες τις διαδικασίες οργάνωσης και λειτουργίας των καταστημάτων καθώς και στον τρόπο αντιμετώπισης των «κόκκινων δανείων».
Οι αλλαγές αυτές δεν είναι πρωτοπορία της Πειραιώς αλλά εντάσσονται σε μια συνολική τάση του τραπεζικού – χρηματοπιστωτικού τομέα για συνέχιση και αύξηση της κερδοφορίας του στις νέες συνθήκες ακολουθώντας πάντα τα πλάνα αναδιάρθρωσης.

·       κλείνουνε καταστήματα και δημιουργούνται καταστήματα κόμβοι και δορυφόροι.
Το κατάστημα καθίσταται κατά κάποιο τρόπο αυτοτελής οικονομική μονάδα που πρέπει να βγάζει τα λειτουργικά του έξοδα (μισθοδοσία υπαλλήλων και πάγια) συν κέρδος (πωλήσεις ασφαλιστικών κυρίως προϊόντων). Επομένως συνδέεται άμεσα η παραγωγικότητα του κάθε εργαζόμενου με την παραμονή του στο κατάστημα, εντείνεται η πίεση, καταστρατηγούνται ωράριο – άδειες, κατηγοριοποιούνται οι εργαζόμενοι σε υψηλού και χαμηλού κόστους (ένας ανύπαντρος είναι ευπρόσδεκτος γιατί έχει χαμηλότερο μισθό από μια παντρεμένη μητέρα που μπορεί να έχει και μειωμένο ωράριο). Τίθεται όμως το ερώτημα   οι διευθύνσεις με τα golden boys και τους παχυλούς μισθούς πού θα προσμετρούνται;;;
·       Στόχος το κατάστημα όπου οι μόνοι πελάτες που θα μπαίνουν χωρίς ραντεβού να είναι αυτοί που επιθυμούν ταμειακές συναλλαγές. Άρα οι υπάλληλοι απερίσπαστοι θα επικεντρώνονται στην πώληση των προϊόντων.
·       Καταστήματα e-branche με προσωπικό ενοικιαζόμενους και ωράριο εμπορικών καταστημάτων. Και η τεχνολογία στην υπηρεσία μείωσης του λειτουργικού κόστους των τραπεζών, στην καταβαράθρωση των εργασιακών σχέσεων  αντί προς όφελος των εργαζομένων για μείωση του χρόνου εργασίας και πιο ανθρώπινες συνθήκες εργασίας.
·       Ξεκαθάρισμα του χαρτοφυλακίου των «κόκκινων δανείων» των ιδιωτών – μικρομεσαίων επιχειρήσεων – επαγγελματιών με στόχο την μεγαλύτερη εξασφάλιση της τράπεζας χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η δυσμενή θέση που έχει περιέλθει η συντριπτική πλειοψηφία των δανειοληπτών αυτής της κατηγορίας. Η τράπεζα πρέπει με κάθε τρόπο να πιάσει τους στόχους καταγγελιών, πλειστηριασμών, διαταγών πληρωμής.  Η εξυγίανση του χαρτοφυλακίου δεν αγγίζει τα δανεικά και αγύριστα στο μεγάλο κεφάλαιο, για αυτούς  άλλωστε περιμένουν με αγωνία τη θεσμοθέτηση της ασυλίας των τραπεζικών στελεχών ώστε «νόμιμα» να προχωρήσουν σε διαγραφές και σκανδαλώδεις ρυθμίσεις. Δεν αγγίζουν ούτε τους στρατηγικούς κακοπληρωτές που έχουν ήδη προλάβει να διαφυλάξουν την περιουσία τους και περιμένουν την κατάλληλη «πρόταση» για αποπληρωμή.
·       Την ίδια στιγμή ετοιμάζονται μεθοδικά για τους πλειστηριασμούς ξεκινώντας κυρίως με ακίνητα μεγάλης αξίας ώστε να νομιμοποιηθεί στα μάτια του κόσμου αυτή η πρακτική για να συνεχίσουν με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς όπου χωρίς δημοσιότητα τράπεζες ή funds (με μετόχους τις ίδιες τις τράπεζες) θα επιδιώξουν την υφαρπαγή της λαϊκής κατοικίας.  Είναι ένα στοίχημα που ήδη το κίνημα μετράει νίκες και θα πρέπει να το έχουμε στους στόχους μας το επόμενο διάστημα.

·       Εντείνονται οι διαφορετικές συνθήκες εργασίας και αμοιβών ενοικιαζόμενοι- εργαζόμενοι καταστημάτων – εργαζόμενοι διευθύνσεων, οι οποίες πολλές φορές εξαρτώνται και από τους επικεφαλείς των τμημάτων – καταστημάτων – περιφερειών.
·       Αυξάνεται η πίεση, το άγχος για κάλυψη και υπέρβαση της ατομικής στοχοθεσίας (που είναι παράνομη ακόμα και κατά δηλώσεις στελεχών της ΔΑΔ) με καλλιέργεια πολεμικού κλίματος μεταξύ συναδέλφων. Ακόμα και η ρύθμιση θεωρείται προϊόν πώλησης που πρέπει να αυξήσει τα κέρδη της τράπεζας και όχι να καλύψει πραγματική ανάγκη των πελατών. 
·       Η αξιολόγηση αποτελεί τον μπαμπούλα σε ενδεχόμενες «πιέσεις αποχώρησης» - απολύσεις.
Χαρακτηριστική η δήλωση Γ.Χατζηνικολάου ότι «δεν είναι στις προθέσεις της διοίκησης να μειωθούν οι θέσεις εργασίας με τη μέθοδο των απολύσεων, που σε κάθε περίπτωση αποτελεί ύστατο μέσο», διευκρινίζοντας ότι «η προστασία της απασχόλησης παραμένει στις προτεραιότητες διαρθρωτικών αλλαγών της τράπεζας».
·       Το ωράριο είναι ευσεβής πόθος ακόμα και για αυτούς που δεν φοβούνται να το τηρήσουν στο δίκτυο λόγω των χρονοβόρων διαδικασιών. Σε κάποιες διευθύνσεις οι συνάδελφοι χρωματίζονται με κόκκινο αν δεν δουλέψουν  8ωρο καθημερινά και καλούνται να αποχρωματιστούν δουλεύοντας επιπλέον.  Δε συζητάμε για τις αποχωρήσεις των συναδέλφων στα τμήματα υλοποίησης ρυθμίσεων ιδιαίτερα τέλη τριμήνων αλλά το τελευταίο διάστημα και τέλη κάθε μήνα. Οι υπερωρίες  δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιο.


Απέναντι σε αυτή την εργασιακή μας καθημερινότητα τι κάνουμε και τι πρέπει να κάνουμε


Οι πλειοψηφίες σε ΣΕΤΑΠ – ΣΕΥΤΠΕ – ΣΕΤΠ συμφωνούν στην ουσία.

·       Αγωνιούν για την πορεία, το παρόν και το μέλλον, τη θωράκιση και ενίσχυση  της τράπεζας
·       Στηρίζουν και εκθειάζουν τους έλληνες τραπεζίτες και τραπεζικά στελέχη και όχι τους «ξένους» ξεχνώντας πως το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα
·       Συμφωνούν και στηρίζουν τις αποφάσεις της ΟΤΟΕ – ΓΣΕΕ που θριαμβολογούν για τις «συμβάσεις» που υπέγραψαν (αποδοχή των σημερινών μειωμένων από τα μνημόνια μισθών, «βούληση» για μη απολύσεις), που έχουν προσφέρει απλόχερα ταξική ειρήνη και σιωπή υποτασσόμενοι στην κυρίαρχη λογική της «ανάπτυξης» και κερδοφορίας των τραπεζών, στη λογική του σοβαρού ρεαλιστικού διαλόγου στα πλαίσια της αντοχής της  «εθνικής» οικονομίας
·       Για το θέμα της ΕΣΣΕ ο ΣΕΤΠ ως ο αντιπροσωπευτικός σύλλογος φέρει βαρύτατες ευθύνες. «Κατάφεραν» όχι τυχαία μία μέρα πριν την ΓΣ και πριν τις εκλογές τους την υπογραφή νέας ΣΣΕ στην ίδια λογική της εδώ και ένα χρόνο ληγμένης (εφάπαξ επιδόματα για τα παιδιά που σπουδάζουν ή τους συναδέλφους που παντρεύονται ή αποκτούν … 4ο παιδί. Μιλάμε για … κατακτήσεις που ο ΣΕΤΠ απέσπασε με «..διάθεση διαλόγου και ανάπτυξη εποικοδομητικών σχέσεων με τη διοίκηση.., σε μια πορεία .. με τα χαρακτηριστικά της υπευθυνότητας και του ρεαλισμού … που αποτελούν κεντρικές συνδικαλιστικές και πολιτικές επιλογές του συλλόγου ..».Την ίδια περηφάνια νιώθουν για το νέο  ασφαλιστήριο που ουσιαστικά μηδενίζει τις καθημερινές ιατρικές παροχές.
·       Κοινό σημείο όμως συνεχίζει να αποτελεί η λογική της μη μαχητικής και αγωνιστικής διεκδίκησης που ουσιαστικά είναι ο απαραίτητος παράγοντας νικηφόρας έκβασης.
·       Είναι χαρακτηριστική η λογική της ανάθεσης που ενστερνίζεται η πλειοψηφία και των τριών συλλόγων με αποτέλεσμα να μιλάμε για  «διαπραγμάτευση» και στην καλύτερη περίπτωση απόσπαση ευκαιριακά  καλύτερων συνθηκών στην κόλαση.

Σταχυολογούμε από τις ανακοινώσεις τους :

ΣΕΤΑΠ

«Ο πρόεδρος του ΣΕΤΑΠ Παναγιώτης Αδαμόπουλος προέβαλε το έντονο ενδιαφέρον μας για την πορεία της Τράπεζας και  ανέδειξε τον καθοριστική συμβολή των εργαζομένων. Υπογράμμισε ότι το παρόν και το μέλλον της Τράπεζας, θα πρέπει να στηριχθεί στην αμφίδρομη σχέση μεταξύ της Διοίκησης και των Εργαζομένων, στον ισόρροπο συνδυασμό των συμφερόντων της Τράπεζας, των μετόχων και των εργαζομένων της.»

ΣΕΥΤΠΕ

«Σπεύδουμε προκαταβολικά να δηλώσουμε ότι κανείς δεν είναι τόσο ανόητος, ώστε να πριονίζει το κλαδί του δέντρου πάνω στο οποίο κάθεται. …Δεν είναι δυνατόν να ανεχόμαστε η μεγαλύτερη ελληνική συστημική Τράπεζα να αποσπά αρνητικές πρωτιές στην ασφάλεια και την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας.»
Δεν είναι δυνατόν να δαπανώνται υπέρογκα ποσά σε προωθητικές ενέργειες και διαφημιστικές καμπάνιες - για την καθιέρωση και συνεχή ανάδειξη του εμπορικού σήματος της Τράπεζας Πειραιώς - και κάποιοι με τις πράξεις ή παραλείψεις τους να απαξιώνουν τις υποχρεώσεις, που απορρέουν έναντι της εργατικής νομοθεσίας..»
«, δική μας προτεραιότητα οφείλει σε κάθε περίπτωση να είναι:
 η θωράκιση και περαιτέρω ενίσχυση της Τράπεζας, με χαρακτηριστικά που θα επενδύουν στην ευημερία της κοινωνίας και την υγιή ανάπτυξη της οικονομίας ..»

 ΣΕΤΠ

«Οι λόγοι που επέβαλαν στον Σύλλογο μας να ζητήσει τις συναντήσεις που πραγματοποιήθηκαν, ήταν για να εκφράσει την αγωνία του για τις τρέχουσες εξελίξεις που αφορούν στην οικονομία και την πορεία της Τράπεζας συνολικότερα, αλλά και ειδικότερα στα θέματα που αφορούν στους εργαζόμενους.»
«Στη δύσκολη συγκυρία για το Τραπεζικό Σύστημα της χώρας (πλάνα αναδιάρθρωσης, κόκκινα δάνεια κλπ), με την αξιολόγηση των θεσμών να παραμένει ανοικτή, και τις συνέπειες για την οικονομία της χώρας συνολικά, η υπεύθυνη στάση των εκπροσώπων των εργαζομένων, επιβάλλει τη εξεύρεση λύσεων σε εργασιακά ζητήματα και όχι την ανεύθυνη συμπεριφορά δημιουργίας εντυπώσεων.»



Πρέπει όλοι να πάρουμε θέση

Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα εργαζόμενοι και εργοδότης – τράπεζα.
‘Η θα συνταχθούμε με τη «νόμιμη και αναγκαία» διάσωση των τραπεζών που προϋποθέτει μνημόνια αντεργατικών μέτρων και ισοπέδωσης εργασιακών και εργατικών δικαιωμάτων,  για
·       να επιστρέψουν ξανά στην κερδοφορία και να ξαναμοιράσουν δανεικά κι αγύριστα στο κεφάλαιο,
·       να θησαυρίζουν τα golden boys,
·       να ξεζουμίσουν τους εργαζόμενους – συνταξιούχους – άνεργους δανειολήπτες και  να βγάλουν στο σφυρί τα λαϊκά σπίτια,
·       να κουρέψουν τις οφειλές του μεγάλου κεφαλαίου (που είναι ο κύριος όγκος των κόκκινων δανείων) διαπλεκόμενων πολιτικών – μεγαλοεκδοτών – εφοπλιστών που καρπώθηκαν υπεραξίες και υπερκέρδη και στο τέλος χρεοκόπησαν τις εταιρείες τους αφήνοντας χρέη στο δημόσιο και στους εργαζόμενους,
‘Η θα διεκδικήσουμε αυτά που δικαιούμαστε με συμμάχους τους υπόλοιπους εργαζόμενους – άνεργους – συνταξιούχους, τον λαό που έχει ματώσει και είμαστε κομμάτι του απέναντι στους τραπεζίτες στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο.

Δεν συντασσόμαστε με τον υποταγμένο εργοδοτικό – κυβερνητικό συνδικαλισμό που κυριαρχεί σε ΓΣΕΕ, ΟΤΟΕ και συλλόγους .Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη.  Όχι μόνο δε θα βάλουν πλάτη στο να αναπτυχθεί ένα νικηφόρο, επικίνδυνο ταξικό, ανατρεπτικό εργατικό κίνημα αλλά θα δράσουν πυροσβεστικά σε οποιαδήποτε σπίθα αντίδρασης.
Στηρίζουμε τις όποιες αγωνιστικές πρωτοβουλίες, τον αγωνιστικό συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων και εργατικών αγωνιστικών συλλογικοτήτων και την προσπάθεια δημιουργίας ενός ταξικού κέντρου αγώνα.

Ο καθημερινός θυμός και η αγανάκτηση πρέπει να μετατραπεί σε συλλογική αντίδραση και διεκδίκηση  για δουλειά και ζωή με αξιοπρέπεια.
Η άμυνα και  το ατομικό «βόλεμα», η λογική «υπάρχουν και χειρότερα», η μη συμμετοχή σε συλλογικές διαδικασίες, η απουσία συναδελφικής αλληλεγγύης οδηγούν ταχύτατα στην χειροτέρευση των συνθηκών εργασίας μας.

Ενώ μας κλέβουν τη ζωή μας κάνουν να νιώθουμε ευγνωμοσύνη επειδή έχουμε δουλειά και κάθε μήνα μπαίνει ο μισθός και ξεχνάμε αυτό που λέει το σύνθημα «χωρίς εσένα γρανάζι δε γυρνά , εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά».

Ας αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας αυτά που μέχρι τώρα δεν κάναμε γιατί μας «πήρε από κάτω» η καθημερινή δουλειά, βολευτήκαμε με τη δικαιολογία «κανείς δεν κάνει κάτι, τι να κάνω εγώ μόνος μου», όλα είναι ξεπουλημένα, δεν κινείται τίποτα, δικαιολογίες που δεν μας άφησαν να ακούσουμε για τις μικρές αλλά ελπιδοφόρες σπίθες αγωνιστικών σκιρτημάτων και κατακτήσεων που μπορούν να μετατρέψουν τη φλόγα σε πυρκαγιά.

Δεν ισχυριζόμαστε ότι η απάντηση του εργατικού – λαϊκού κινήματος είναι αντίστοιχη της επίθεσης που δέχεται. Ισχυριζόμαστε όμως ότι τώρα περισσότερο από ποτέ, που αποκαλύπτεται το βάρβαρο πρόσωπο του καπιταλιστικού συστήματος, που ξεγυμνώνονται οι νόμιμοι τοκογλύφοι ζητώντας μας να «πουλήσουμε την ψυχή μας», η μόνη επιλογή είναι να σηκώσουμε το γάντι που μας πετάνε αφεντικά, κυβερνώντες, παπαγαλάκια και να μη μείνουμε καθηλωμένοι και άπραγοι θεατές του κοινωνικού Survivor.

Συμμετέχουμε στη ΓΣ του ΣΕΤΑΠ καταψηφίζοντας τον οικονομικό και διοικητικό απολογισμό

Απέναντι στην πολυδιάσπαση, συγκροτούμε ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ στην ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Παλεύουμε με κριτήριο τις πραγματικές μας ανάγκες για αξιοπρεπή ζωή

Διεκδικούμε αυξήσεις στους μισθούς μας χωρίς αστερίσκους και οικειοθελείς παροχές, τήρηση του ωραρίου προσλήψεις και μείωση του χρόνου εργασίας, ενιαίες εργασιακές σχέσεις – μόνιμη δουλειά – ένταξη στον κανονισμό λειτουργίας όλων των εργαζόμενων στην Πειραιώς.

Παίρνουμε ξεκάθαρη θέση απέναντι στην εργοδοσία, ενάντια σε συνδιαλλαγές και διαπλοκή.
Παίρνουμε θέση στο πλευρό της κοινωνίας και των κινημάτων υπερασπιζόμενοι την λαϊκή κατοικία  από τους τραπεζίτες και το κράτος.
Απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία απαντάμε με εργατική αλληλεγγύη.

Συντονιζόμαστε με τους αγώνες όλων των εργαζόμενων ενάντια σε κάθε ξενοφοβική, ρατσιστική αντίληψη και στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε κάθε κατατρεγμένο λαό θύμα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.

Παλεύουμε  για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης, Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ στην ΠΕΙΡΑΙΩΣ